بایگانی دسته: اصطلاحات بازرگانی

دیماند | Demand


تعریف :

دیماند ( به انگلیسی Demand ) یعنی میل و خواست و توانایی یک فرد برای دریافت کالا یا خدمتی. منحنی تقاضا مکان هندسی مجموعه نقاطی است که یک فرد برای بدست آوردن کالا یا خدماتی حاضر به پرداخت چه میزان پول است؛ و یک تولید کننده به ازای هر قیمتی مایل به چقدر تولید است.

دیماند در گمرک :

گمرک برای انجام خدمات خارج از ساعات اداری و یا خارج از اماکن گمرکی و یا برخی خدمات دیگر طبق ماده ۴ آیین نامه اجرایی قانون امور گمرکی اقدام به اخذ هزینه برای انجام خدمات فوق العاده خود می کند که این هزینه ها با نام دیماند در گمرک شناخته می شوند.
بیشترین این هزینه موقع خروج کامیون ها از گمرک بعد از وقت اداری از صاحبان کالا اخذ می شود که با توجه به گمرک محل ترخیص کالا از ۱۵ هزار تومان تا ۲۰ هزار تومان برای هر کامیون متفاوت می باشد.

دیماند در بنادر و انبارهای گمرک :

علاوه بر گمرک بنادر و شرکت انبارهای عمومی گمرک ایران نیز برای خدماتی که بعد از وقت اداری خود به صاحبان کالا ارائه می دهند اقدام به اخذ دیماند می کنند که البته در بنادر ایران به علت شبانه روزی شدن فعالیت بنادر یا دیماند اخذ نمی شود و یا بسیار هزینه جزئی در صورتحسابهای صادره منظور می گردد. اما شرکت انبارهای عمومی گمرک ایران اقدام به اخذ دیماند می کند.

شناسه ملی اشخاص حقوقی


تعریف :

شناسه حقوقی عددی که توسط سامانه شناسه ملی اشخاص حقوقی کشور تنها به یک شخص حقوقی اختصاص داده میشود. این کد به استناد آیین نامه اختصاص شناسه ملی به کلیه اشخاص حقوقی ایرانی صادر می شود.

سازمانهای ثبت کننده شناسه حقوقی :

۱- سازمان ثبت اسناد و املاک کشور ۲- معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور ۳- اتاق بازرگانی و صنایع معادن جمهوری اسلامی ایران ۴- وزارت کشور، شهرداری ها و دهیاری ها ۵- سازمان اوقاف و امور خیریه - یقعه ۶-سازمان اوقاف و امور خیریه - موقوفات ۷- حوزه علمیه

متن آیین نامه اختصاص شناسه ملی به کلیه اشخاص حقوقی ایرانی

هیات وزیران در جلسه مورخ ١٣٨٧/۶/١٠ بنا به پیشنهاد شماره ١٠٠/١۴٧۴۴۴ مورخ ١٣٨۶/١١/٢۴ معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسـلامی ایـران آیـیننامـه اختصاص شناسه ملی به کلیه اشخاص حقوقی ایرانی را به شرح زیر تصویب نمود:

آیین نامه اختصاص شناسه ملی به کلیه اشخاص حقوقی ایرانی

ماده ١- تعاریف و اصطلاحات به کار رفته در این آییننامه به شرح زیر میباشد:
الف- شخص حقوقی: هر شخصی یا تشکلی که به موجب قوانین و مقررات، شـخص حقـوقی تلقی میشود.
ب- سازمان: سازمان ثبت اسناد و املاک کشور.
پ- سازمان ثبتکننده: هر وزارتخانه، سازمان یا مرجعی دیگر که مطـابق قـوانین و مقـررات مسئولیت ثبت شخص حقوقی را دارد.
ت- نشانی دفتر مرکزی: آخرین نشانی دفتر مرکزی (اقامتگـاه قـانونی) شـخص حقـوقی کـه حسب مورد به سازمان ثبتکننده اعلام میشود و مطابق قوانین میتوان به آن استناد کرد و با کدپستی اختصاص یافته، قابل شناسایی است.
ث- پایگاه: پایگاه اطلاعات شناسه ملی اشخاص حقوقی.
ج- شناسه ملی: عددی که توسط پایگاه تنها به یک شخص حقوقی اختصاص داده میشود.
چ- دستگاههای اجرایی: تمامی دستگاههای موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری.
ح- کارت: کارت شناسایی ملی شخص حقوقی که برای شخص حقوقی براساس نمونه مندرج در پایگاه توسط سازمان ثبتکننده صادر میشود و حداقل حاوی نام، شناسه ملی و کدپستی دفتر مرکزی (اقامتگاه قانونی) شخص حقوقی و تاریخ صـدور و مـدت اعتبـار و نیـز مهـر و امضای مجاز سازمان ثبتکننده میباشد.

ماده ٢- تمامی اشخاص حقوقی موظفند طبق برنامه زمانی اعلامی سـازمانهـای ثبـتکننـده، فـرم درخواست شناسه ملی را تکمیل و همراه اسناد و مدارک لازم که توسط سـازمان ثبـت کننـده اعلام میشود، به سازمانهای یادشده ارائه نمایند.
تبصره ١- در مواردی که مطابق قوانین و مقررات مربوط، ایجاد و یا ثبت شـخص حقـوقی موکول به صدور مجوز دستگاههای اجرایی باشد، باید مجوزهـای یـاد شـده ضـمیمه مدارک و اسناد موضوع این ماده شود و در پایگاه اختصاصی سازمانهای ثبـت کننـده امکان ورود اطلاعات مرجع قانونی ایجاد شخص حقوقی و یا صدور مجـوز ایجـاد آن فراهم و اطلاعات مربوط درج گردد.
تبصره٢- درمواردی که مرجع ثبت شخص حقوقی در قوانین و مقررات تعیین نشده اسـت،
سازمان مسئولیت ثبت آن را به عهده خواهد داشت و تا زمانی که دیگر سازمانهـای ثبتکننده به تشخیص هیات موضوع ماده (١۶) این آییننامه شرایط نرم افزاری ورود اطلاعات یاد شده را در پایگاه فراهم ننموده باشند، ثبت در پایگاه با اخذ مدارک مـورد نیاز از سازمان ثبت کننده توسط سازمان صورت خواهد گرفت.

ماده ٣- سازمانهای ثبتکننده باید امکان ثبت شماره ملی اشخاص حقیقی و شناسه ملی اشخاص
حقوقی ایرانی و شماره فراگیر اشخاص خارجی تشکیلدهنده شخص حقـوقی را در پایگـاه اختصاصی خود ایجاد کنند به نحوی که اختصاص شناسه ملی به شخص حقـوقی منـوط بـه درج شماره ها شناسه یاد شده گردد.

ماده ۴- سازمان ثبتکننده پس از اختصاص شناسه ملی در پایگاه باید کـارت شـخص حقـوقی را صادر و از طریق دفاتر پستی تحویل نماید.

تبصره ١- هیچ یک از پایگاههای اختصاصی سازمانهای ثبتکننده و نیز بانکهای اطلاعاتی دستگاههای اجرایی مجاز نیستند شناسه ملی را برای شخص حقوقی دیگر استفاده کنند یـا اختصاص دهند.
تبصره ٢- مدت اعتبار کارت شخص حقوقی حسب مورد توسط هیات موضوع ماده (١۶) این آیین نامه تعیین و به سازمانهای ثبتکننده و سازمان اعلام میشود تا در کارت و پایگاه درج شود.

ماده ۵- شخص حقوقی دارنده کارت مکلف است با تغییر هریک از اقلام اطلاعاتی مندرج در کـارت یا صاحبان امضای مجاز شخص حقوقی و نیز پایان مدت اعتبار کـارت، مراتـب را بـا ارائـه اسناد و مدارک به سازمان ثبت کننده اعلام کند تا حسب مورد نسبت به تعویض کـارت و یـا اصلاح اطلاعات پایگاه مربوط اقدام گردد.
تبصره- تمامی دستگاههای موضوع ماده (٢) این آییننامه و تبـصرههـای آن نیـز موظفنـد هرگونه تغییر اطلاعات پایگاه را که با تایید یا تسجیل آنان انجام یافته اسـت، همـراه مدارک مربوط به سازمان ثبت کننده اعلام نمایند.

ماده ۶- تمامی دستگاههای اجرایی موظفند، پایگاه اطلاعات خود را به نحوی سامان دهند کـه هـر شخص حقوقی با شناسه ملی و کدپستی نشانی آخرین دفتر مرکزی (اقامتگـاه قـانونی)، در سیستم اختصاصی مربوط شناخته شود.

ماده ٧- سازمان موظف است ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ این آییننامه نسبت به راه اندازی پایگـاه اقدام نماید.
تبصره- سازمانهای ثبتکننده نیز باید پایگاه اختصاصی خود را طبق برنامه زمانی که هیات موضوع ماده (١۶) این آییننامه تعیین مینماید، ایجاد و راه اندازی نمایند.
ماده ٨- مشخصات اشخاص حقوقی به نحوی که هیات موضوع ماده (١۶) ایـن آیـین نامـه تعیـین میکند به ترتیب زیر در پایگاه ثبت و شناسه ملی به آنها اختصاص داده میشود:
الف- درمورد اشخاص حقوقی که مطابق قوانین، مرجع خاصی برای ثبت آنها در نظر گرفته شده است، سازمان ثبتکننده مسئول ورود و به هنگام نگاه داشتن اطلاعات یاد شـده است.
ب- درمورد سایر اشخاص حقوقی و نیز قسمت اخیر تبصره (٢) مـاده (٣) ایـن آیـیننامـه مسئولیت ورود و به هنگام نگاهداشتن اطلاعات با سازمان خواهد بود.
تبصره- در مواردی که در تشخیص مرجع ثبتکننده قانونی اختلاف نظر باشد، موضـوع در هیات ماده (١۶) این آییننامه بررسی خواهد شد.

ماده ٩- پایگاه، مرجع اختصاصی اطلاعات شناسه ملی اشخاص حقوقی است.

ماده ١٠- سازمان موظف است امکان دسترسی پایگاههای اختصاصی دستگاههـای اجرایـی و نیـز دسترسی عمومی را به اطلاعات پایگاه از طریق پایانه و محیط های مغناطیسی و یا براساس سایر روشها در حدودی که در چارچوب قوانین و مقررات به تاییـد هیـات مـاده (١۶) ایـن آییننامه میرسد، ایجاد نماید و ترتیبی فراهم نماید که کلیه استعلام ها و نیز عملیـات ثبـت اطلاعات در پایگاه به صورت مکانیزه انجام شود.

ماده ١١- تمامی دستگاههای اجرایی موظفاند پس از اعلام هیات ماده (١۶) این آییننامه، نـسبت به درج شناسه ملی اشخاص حقوقی و کدپستی دفتر مرکزی (اقامتگـاه قـانونی) در هرگونـه کارت، مجوز و یا گواهی فعالیت اعم از کارت شناسایی اداری و صنفی و غیره اقدام و از ارائه هرگونه مجوز، تسهیلات، امکانات، عقد قرارداد و قبول شرکت در مناقـصه بـرای اشـخاص حقوقی فاقد شناسه ملی خودداری کنند.

ماده ١٢- تمامی دستگاههای اجرایی موظفند پس از اعلام هیات ماده (١۶) این آییننامه نسبت بـه اصلاح و تکمیل مشخصات اشخاص حقوقی موجود در بانکهـای اطلاعـاتی خـود اقـدام و شناسه ملی اشخاص حقوقی و کدپستی اقامتگاه قانونی آنان را از طریـق پایگـاه اخـذ و در سیستمهای خود ثبت نمایند.

ماده ١٣- معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهـور موظـف اسـت بودجـه لازم بـرای اجرای این آییننامه را در لوایح بودجه سالانه پیشبینی نماید.

ماده ١۴- تمامی اشخاص حقوقی پس از اعلام هیات ماده (١۶) ایـن آیـیننامـه موظفنـد بـر روی هرگونه کارت، سـربرگ اوراق تبلیغـاتی، پروانـه، گـواهی هـای صـادر شـده، اوراق مـالی و حسابداری (به ویژه فاکتورهای فروش) و موارد مـشابه آن، شناسـه ملـی و کدپـستی دفتـر مرکزی (اقامتگاه قانونی) خود را قید نمایند.

ماده ١۵- واحدهای تابع سازمان از جمله دفترخانههای اسناد رسمی، بنگاههـای معـاملاتی و سـایر واحدهای ذیربط موظفاند پس از اعلام هیات ماده (١۶) این آیـیننامـه در هنگـام تنظـیم اسناد درصورتی که هریک از متعاملین یا مورد معامله مربوط شخص حقوقی باشد، نسبت به درج شناسه ملی و کدپستی شخص حقوقی در اسناد مربوط اقدام نمایند.

ماده ١۶- به منظور برنامهریزی و تنظیم و ابلاغ دستورالعملهای اجرایی و نظارت بـر اجـرای ایـن آییننامه، هیاتی مرکب از نمایندگام تامالاختیار سازمان ثبت اسناد و امـلاک کـشور، وزارت کشور، وزارت ارتباطات و فنآوری اطلاعات، معاونت برنامهریزی و نظارت راهبـردی رئـیس جمهور و به مسئولیت معاونت توسعه مدیریت و سـرمایه انـسانی رئـیس جمهـور تـشکیل میشود.
تبصره ١- دبیرخانه هیات در معاونت توسعه مـدیریت و سـرمایه انـسانی رئـیس جمهـور خواهد بود.
تبصره ٢- هیات حسب مورد از نمایندگان تمام الاختیار سایر دستگاههای ذیربـط بـا حـق رای دعوت به عمل خواهد آورد.
تبصره ٣- هیات باید به گونهای برنامهریزی نماید که حداکثر ظرف هجده ماه از ابلاغ ایـن آییننامه تمامی تکالیف مقرر در آن اجرا شود.

ماده ١٧- هیات موضوع ماده (١۶) این آییننامه موظف است هر سه ماه یک بـار گـزارش عملکـرد این آییننامه را به هیات وزیران ارائه نماید. گزارش مزبور باید به صورت صـریح و روشـن عملکرد دستگاهها و مدیران را در اجرای این آییننامه مشخص سازد.

پرویز داودی
معاون اول رئیس جمهور

لندینگ کرافت


تعریف :

لندینگ کرافت ( به انگلیسی: Landing craft ) که بعضی وقتها لندینگ کرفت یا لندی کرافت نیز در زبان فارسی نامیده می شود یک وسیله حمل دریایی است که در اصل برای جابجایی نیروهای نظامی دریایی در ساحل بوده است که امروزه علاوه بر کاربرد نظامی ، از این وسیله در حمل دریایی تجاری نیز استفاده می شود. این وسیله در بخش نظامی به ناوچه آبی خاکی مشهور است.

تاریخچه :

اولین مورد استفاده از لندینگ کرافت به جنگ اول جهانی در نبرد چاناق قلعه یا همان گالیپولی ما بین امپراطوری عثمانی و نیروهای ائتلافی (انگلستان، فرانسه و آنزاک‌ها) بر می گردد که برای جابجایی و پیاده کردن نیروها در ساحل استفاده شد. در جنگ جهانی اول و دوم استفاده از این وسیله به افزایش چشمگیری پیدا کرد و نقش آن از پیاده کردن نفرات به پیاده ادوات نظامی نیز گسترش یافت. هم اکنون لندینگ کرافتهای جدید نظامی تهیه شده اند صرفا کاربرد نظامی دارند.

لندینگ کرافت در جنگ جهانی اول

لندینگ کرافت در جنگ جهانی اول

ناوچه آبی خاکی ( لندینگ کرافت ) نظامی و حمل تجهیزات نظامی

ناوچه آبی خاکی ( لندینگ کرافت ) نظامی و حمل تجهیزات نظامی

استفاده از لندینگ کرافت :

لندینگ کرافت و حمل مواد فله

لندینگ کرافت و حمل مواد فله

لندینگ کرافتها بر خلاف بارج ها با نیروی محرکه خود حرکت می کنند و نسبت به بارج کوچکتر و سریعتر هستند.
از این وسیله امروز در حمل دریایی به جزیره یا در کانالها استفاده می شود . از این وسیله می توان برای جابجایی خودرو، مواد فله، ماشین آلات سنگین، کامیون و کانتینر استفاده کرد .

 

 

لندینگ کرافت و حمل ماشین آلات سنگین

لندینگ کرافت و حمل ماشین آلات سنگین

هانگار

هانگار ( به انگلیسی Hangar) به سازه فلزی می گویند که چهارچوب سازه معمولا از آهن ساخته می شود و برای پوشاندن سقف و یا کناره های آن از پانل استفاده می شود. تفاوت هانگار با سوله در این است که سوله دیواره هایی بتنی آجری یا بتونی دارد در صورتی که برای هانگار از پانل استفاده می شود.

نقشه ساخت یک هانگار

نقشه ساخت یک هانگار

البته هانگارهایی با سازه های چوبی نیز قدیمها استفاده می شد اما امروزه تقریبا تمام هانگار از فلز شاخته می شوند.

سازه فلزی هانگار در اصل مربوط به آشیانه هواپیما می باشد. یعنی کلمه هانگار در انگلیسی به آشیانه هواپیما گفته می شود اما در ایران هانگار تعریف دیگری در تجارت دارد و به انبارهایی سرپوشیده که بغل های آن باز باشد هانگار گفته می شود.

هانگار نگهدای هواپیما

هانگار نگهدای هواپیما

هانگارها در گمرک معمولا برای کالاهایی استفاده می شود که بارش باران و برف و یا تابش مستقیم به آن باعث ایجاد صدمه به آن شود.

علاوه بر آن تخلیه و بارگیری کالا در انبارهایی که فاقد دیوار جانبی می باشند راحتتر است و هزینه ساخت این نوع از انبارها نیز کمتر می باشد.

hangar
تعداد هانگارها در گمرکات زمینی نسبت به گمرکات بندری بیشتر است و بنادر ترجیح می دهند از سوله استفاده کنند.

 

دوبه یا بارج


تعریف بارج :

دوبه یا همان بارج ( به انگلیسی Barge و فرانسوی Péniche ) وسیله حملی آبی سطح مسطح می باشد که بیشتر برای جابجایی اشیاء سنگین و در مسافتهای کوتاه و معمولا در کانالها، دریاچه ها، خلیچ ها مورد استفاده قرار می گیرد.
بعضی از بارچ ها با نیروی محرکه خود حرکت می کنند اما بعضی دیگر به وسیله کشنده دیگر به حرکت در می آید که به این کشنده ها یدک کش می گویند. بعضی وقتها بارج ها را بهم متصل می کنند.

بارج های به متصل شده

بارج های به متصل شده

ساخت بارج :

برای ساخت بارج از دو روش استفاده می شود
۱ـ روش سنتی: در این روش، ورقهای پهن به هم اتصال می یابند و نبشی ها به آن جوش داده می شوند. سپس این ورقها به فریم های ساخته شده، متصل می گردند. این روش متداول و ساده می باشد که بارج های کوچک (زیر ۱۰۰۰ تن) به این روش ساخته می شوند.

۲ ـ روش بلوکی: در این روش بارج از بلوکهای مجزا تشکیل می شود که ابتدا به صورت جداگانه تکمیل می گردند و سپس به یکدیگر متصل می شوند. این روش به دقت بالایی در حین ساخت نیاز دارد ولی زمان ساخت به طور مطلوبی کاهش می یابد. البته درصورت عدم توجه کافی، بلوکها به هنگام اتصال به یکدیگر جفت (match) نخواهند شد.

تیپ های مختلف بارج :

بارجهای از تیپهای مختلفی تشکیل شده اند که بیشتر تیپ آن مربوط به بارجهای سطح صاف می باشد . اما بارجهایی نیز ساخته شده اند که برای حمل بعضی از کاراهای خاص طراحی شده اند. بارج برای حمل مایعات، حمل خودرو، حمل غلات از جمله مهمترین این تیپ ها می باشد.

مواد معدنی که توسط یک بارج حمل می شود

مواد معدنی که توسط یک بارج حمل می شود

 

دیسپاچ |Dispatch

پاداش مربوط به تخلیه و بارگیری قبل از انقضای موعد مقرر، معمولاً چون بر طبق شرایط کشتی‌های اجاره‌ای برای تخلیه و بارگیری حد نصابی خاص پیش‌بینی شده است لذا چنانچه عملیات تخلیه و بارگیری قبل از موعد مقرر در قرارداد انجام گیرد زمان تسریع به عنوان پاداش به چارتر پرداخت خواهد شد و اصطلاحاً Dispatch نامیده می‌شود. دیسپاچ نقطه مقابل دموراژ می باشد.
Laydays Laytime Demurrage

دموراژ | Demurrage

دموراژ به انگلیسی ( Demurrage) برای اولین بار برای کرایه معطلی کشتی استفاده می شد اما در جاهای مختلفی همچون دموراژ کانتینر از این واژه استفاده می شود.
دموراژ نقطه مقابل دیسپاچ است بدین معنی که چنان چه حد نصاب بارگیری و تخلیه کمتر از میزان پیش‌بینی شده در قرارداد ( laytime) باشد زمان معطلی بعنوان جریمه از طرف صاحب کالا پرداخت خواهد شد که اصطلاحاً دموراژ نامیده می‌شود.

Laytime و Laydays چیست ؟

در حمل و نقل تجاری به مدت زمان مجازی گفته می شود که برای تخلیه یا بارگیری کشتی اجاره شده در نظر گرفته شده است و اگر عملیات در این زمان به پایان نرسد هزینه دموراژ ( هزینه معطلی ) اخذ می شود.

اگر تمام زمان Laytime مورد نیاز نباشد و یا دربست کننده کننده ( چارتر) بتواند بار را قبل از موعد مقرر و به اتمام رسیدن زمان تخلیه یا بارگیری کند صاحب کشتی می بایستی به چارتر دیسپاچ و یا پاداش پرداخت کند.

Laydays Laytime Demurrageبعضی وقتها به اشتباه Laytime و Laydays را یکی می دانند. در صورتی که Laydays مدت زمانی است که می بایستی کشتی خود را برای چاتر حاضر سازد. اگر کشتی قبل از زمان Laydays حاضر شود چارتر تعهد برای بارگیری ندارد چون هنوز مقدمات بارگیری را آماده نکرده است و اگر کشتی بعد از Laydays به دست چارتر برسد قرارداد لغو شده می باشد

 

فولادهای سیلیسیوم‌ دار موسوم به مغناطیسی|Silicon-electrical Steel

بند ج از یادداشتهای فرعی فصل ۷۲

فولادهای ممزوجی هستند که از لحاظ وزن حداقل ۰٫۶ درصد و حداکثر ۶ درصد سیلیسیوم و حداکثر ۰٫۰۸ درصد کربن داشته باشند، این فولادها همچنین ممکن است حداکثر دارای یک درصد آلومینیوم بوده ولی فاقد هیچ عنصر دیگری به نسبتی که به آنها خصوصیت سایر فولادهای ممزوج را بدهد، باشند.

فولادهای غیرممزوج تراشکاری|Non-alloy free-cutting steel

بند ب از یادداشتهای فرعی فصل ۷۲ :
عبارت‌اند از فولادهای غیرممزوج که از حیث وزن دارای یک یا چند عنصر به نسبت‌های زیر باشند:
- ۰٫۰۸ درصد یا بیشتر گوگرد
- ۰٫۱ درصد یا بیشتر سرب
- بیش از ۰٫۰۵ درصد سلنیوم
- بیش از ۰٫۰۱ درصد تلور
- بیش از ۰٫۰۵ درصد بیسموت