اقتصاد و تولید چین و قرار گرفتن این کشور در کنار کشورهای بزرگ اقتصادی جهان همچون آمریکا، ژاپن و کره باعث شده است که بنادر این کشور بسیار پررونق باشد بطوریکه از بین 10 بندر بزرگ کانتینری دنیا 7 بندر آن در این کشور قرار گرفته است.
در بندر شانگهای چین به عنوان بزرگترین بندر دنیا سالانه بیش از 37 میلیون کانتینر جابجا می شود و این در حالی است که بندر شهید رجایی بندرعباس به عنوان بزرگترین بندر ایران در سال 95 دو میلیون و 82 هزار و 450 کانتینر جابجا شده است .
یعنی در بندر شانگهای نزدیک به 18 برابر بندر شهید رجایی کانتینر تخلیه و بارگیری می شود.
-
- 1- شانگهای – چین 37.133
-
- 2- سنگاپور 30.904
-
- 3- شنزن – چین 23.979
-
- 4- نینگبو-چین 21.561
-
- 5- هنگ کنگ -چین 19.813
-
- 6- بوسان – کره 19.455
-
- 7-گوانگجو – چین 18.850
-
- 8-گینگدائو -چین 18.050
-
- 9- دوبی- امارات 14.772
-
- 10- تیانجین -چین 14.519
“دوباره ایران”:
شفافسازی وزارت نفت درمورد صادرات گاز به ترکیه
صادرات گاز به ترکیه
به گزارش ایسنا، در اطلاعیه اداره کل روابط عمومی وزارت نفت در پاسخ به مسایل مطرح شده درباره صادرات گاز به ترکیه، آمده است: در ابتدا و به صراحت اعلام میکنیم آنچه انجام میشود در اجرای قرارداد منعقده برای صادرات گاز به ترکیه بوده و امری متعارف برای تسویه حساب بین شرکت ملی گاز ایران و شرکت بوتاش ترکیه و در چارچوب ضوابط بینالمللی و با احترام به قرارداد موجود است. اما برخی رسانهها به موازات شبهه افکنیهای برخی دوستان نزدیک خود در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و جوسازی علیه دولت و مدیران وزارت نفت، برای سرپوش گذاشتن برنقش منفی باند خود و دوستانشان در ماجرای کرسنت، به زعم خویش جبهه تازهای گشوده و سعی کردهاند موضوع شکایت ترکیه از ایران بر سر نرخ گاز را به پرونده کرسنت ربط دهند.
این باند، بنابر شیوه مألوف، راه شانتاژ، عدم بیان همه حقایق و وارونه جلوه دادن بخش دیگری از واقعیت را برگزیدهاند تا به ظاهر، نتیجه مطلوب حاصل آید!
واقعیت ماجرا این است که جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۹۹۶ میلادی (۱۳۷۴) قراردادی به منظور فروش گاز با ترکیه منعقد کرد. پس از مدتی ترکیه به قیمت آن روز خرید گاز از ایران اعتراض کرد و مذاکراتی در این باره آغاز شد. اما سرانجام ترکیه در سال ۲۰۰۵ (نیمه دوم سال ۱۳۸۴) به داوری بین المللی شکایت کرد. این شکایت در سال ۲۰۰۹ میلادی یعنی ۱۳۸۷ و در زمان دولت مورد وثوق همین رسانه های مخالف دولت، منجر به صدور حکمی شد که براساس آن، ایران باید قیمت گاز صادراتی خود به ترکیه را ۱۲.۵ درصد کاهش می داد و مابه التفاوت دریافتیهای پیش از آن را که رقمی حدود یک میلیارد دلار می شد به ترکیه بازپرداخت میکرد. که البته این رقم توسط دولت گذشته پرداخت شد و این باند رسانهای و سایر مدعیان امروزی هم آن موقع هیچ سروصدایی راه نیانداختند.
ما معتقدیم دولت گذشته در این باره مرتکب خطایی نشده و شکایت ترکیه، رأی دادگاه و رفتار دولت وقت ایران در عرف قراردادهای تجاری یک رویداد عادی و معمولی بوده و دلیلی هم برای سروصدا وجود نداشته است؛ آنچه غیرعادی به نظر میآید رفتار فعلی این آقایان و جوسازیهای امروزشان علیه وزارت نفت است!
ترکیه در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) دوباره به قیمت گاز و نیز کمیت و کیفیت گاز صادراتی ایران به این کشور اعتراض کرد. درخواست و ادعای ترکیه ۲۵ درصد اعمال جریمه برای اشکال در کیفیت و کمیت گاز تحویلی و ۳۷.۵ درصد کاهش قیمت به علت گران بودن قیمت گاز صادراتی ایران نسبت به قیمتهای خرید گاز از دیگر کشورها توسط ترکیه بود. در مجموع ترکیه متقاضی کاهش ۶۲.۵ درصد در قیمت گاز صادراتی ایران به این کشور شده بود.
با طرح موضوع در داوری و دفاعیات شرکت ملی گاز ایران، داوری درخواست ترکیه برای جریمه ایران (به میزان ۲۵ درصد) را به طور کامل رد کرد و در مورد کاهش قیمت نیز تنها با ۱۳.۳ درصد کاهش موافقت کرد (در برابر درخواست ۳۷.۵ درصدی طرف ترکیه). زمان اجرایی شدن این حکم نیز ۹ ماه بعد از درخواست ترکیه تعیین شد و به همین دلیل ایران معادل مبالغی که از ترکیه در ازای صادرات گاز، اضافه بر رقم قیمت جدید دریافت کرده بود به این کشور بدهکار شد.
لازم به یادآوری است که در فاصله زمانی اعمال کاهش قیمت جدید در قرارداد با ترکیه یعنی مارس ۲۰۱۲، تا زمان صدور حکم داوری یعنی تاریخ نوامبر ۲۰۱۶، شرکت ملی گاز ایران مبالغی را نقداً دریافت کرده بود که با اعمال حکم کاهش قیمت، معادل ۱۳.۳ درصد این مبلغ را به ترکیه بدهکار میشد. در نتیجه برای تسویه این بدهی در ازای گازی که از تاریخ اجرای حکم به ترکیه صادر شده تا پایان تسویه حساب، وجه بدهی از صورتحساب کسر خواهد شد. لذا بار دیگر تصریح میشود مبلغی به عنوان جریمه در کار نبوده و این موضوع، روال متعارف این نوع قراردادهای تجاری است که طرفین در آن میتوانند تقاضای تجدیدنظر و اصلاح قیمتها را بدهند.
همچنین برخلاف ادعای این باند رسانه ای در شکایت و ادعاهای ترکیه هیچ اشارهای به موضوع قیمت فروش گاز به کرسنت نشده صرفاً قیمت ارزانتر گازهای صادراتی به ترکیه از سوی سایر کشورها از جمله روسیه مورد استناد قرار گرفته است. لذا این دو موضوع هیچ ارتباطی به هم نداشته و مصداق آسمان و ریسمان بافتن است.
نکته قابل توجه در گزارش رسانههای زنجیرهای، تلاش در جهت مرتبط ساختن ماجرای بدهکاری گازی ایران به ترکیه به پرونده کرسنت است که قاطعانه اعلام میدارد کوچکترین اشاره و ارتباطی بین این موضوع و پرونده کرسنت در داوری مطرح نشده و اینگونه ادعاها صرفا دروغ پراکنیهای است که البته در قاموس برخی آقایان، نه تنها زشت نیست بلکه امری مقبول تلقی میشود.