واردات و صادرات ماده شیمیایی داینوزب با کاربرد صنعتی

60/158950
1396/07/16

سازمان صنعت معدن و تجارت 31 استان و جنوب استان کرمان

با سلام
به پیوست تصویر نامه مشاره 96/24575 مورخ 1396/07/04 سازمان حفاظت محیط زیست در خصوص عدم نیاز به مجوز دفتر آب و خاک سازمان حفاظت از محیط زیست جهت واردات و صادرات ماده شیمیایی داینوز ب با کاربرد صنعتی مشمول کنوانسیون روتردام با ردیف تعرفه 29089100 اطلاعا و اقدام بازم با رعایت کامل مقررات مربوطه ارسال می گردد.
شایان ذکر است داینوزب با کاربرد کشاورزی ( سم شیمیایی ) نیازمند اخذ مجوز از سازمان حفظ نباتات می باشد

علی علی آبادی فراهانی
مدیرکل دفتر مقررات صادرات و واردات

ادامه خواندن واردات و صادرات ماده شیمیایی داینوزب با کاربرد صنعتی

ممنوعیت واردات و ترانزیت کلیه پسماندهای خطرناک مندرج در الحاقیه شماره 8 کنوانسیون بازل

96/210/6783   دانلود بخشنامه
1396/02/17

جناب آقای معقولی
مدیرکل محترم مرکز واردات و امور مناطق آزاد و ویژه گمرک ایران

سلام علیکم

بازگشت به نامه شماره 73/246815/96/10428 مورخ 1396/01/20 موضوع نامه شماره ص/95/7870/20 مورخ 1395/12/9 سازمان حفاظت محیط زیست با توجه به مفاد نامه مذکور به آگاهی می رساند :

1. مطابق تصمیمات متخذه در اولین جلسه ملی کمیته پسماند و مواد شیمیایی مورخ 1395/11/12 با توجه به پتانسیل بالای خطرات ناشی از جابجایی پسماندهای خطرناک، واردات و ترانزیت کلیه پسماندهای خطرناک مندرج در الحاقیه شماره 8 کنوانسیون بازل از قبیل باتریهای مستعمل سرب اسیدی ممنوع می باشد.

2. همانگونه که در نامه شماره 95/210/4116 مورخ 1396/2/3 نیز اشاره گردیده واردات قراضه فلزات از کشورهای عراق و افغانستان ممنوع می باشد و این ممنوعیت مشمول قراضه سرب موجود در باتری های مستعمل نیز می گردد.
بنابراین خواهشمند است دستور فرمایید مراتب را یادداشت و به نحو مقتضی به گمرکات اجرایی ابلاغ نمایند.

علی علی آبادی فراهانی
مدیرکل دفتر مقررات صادرات و واردت

لزوم اخذ مجوز وزارت امورخارجه صرفأ برای صادرات تعداد 17 قلم کالای مشمول کنوانسیون منع سلاحهای شیمیایی

212223/368

ناظرین محترم گمرکات استانها
مدیران کل و مدیران محترم گمرکات اجرایی مستقل
موضوع: تأکید بر لزوم اخذ مجوز وزارت امورخارجه صرفأ برای صادرات تعداد 17 قلم کالای مشمول کنوانسیون منع سلاحهای شیمیایی
باسلام و احترام،
پیرومفاد بخشنامه های شماره 183614‏/93‏/429 مورخ 8‏/10‏/94 و 171863‏/94‏/297 مورخ 9‏/9‏/94 مرکز واردات وامورمناطق آزادوویژه به پیوست تصویر نامه شماره241873 ‏/94 مورخ 17‏/12‏/94مرکز یادشده بهمراه تصویرنامه شماره 133606‏/94 مورخ 15‏/7‏/94 دفتر همکاری های بین الملل به انضمام نامه شماره 3763992‏/613 مورخ 13‏/7‏/94 وزارت امور خارجه درخصوص شمول مجوز ازدبیرخانه مرجع ملی کنوانسیون سلاحهای شیمیایی مستقردر وزارت امورخارجه برای صادرات 17 ماده مندرج درجدول شماره 3 ضمیمه کتاب مقررات صادرات و واردات به مقصد کشورهای غیر عضو کنوانسیون سلاحهای شیمیایی (مصر،میانمار،آنگولا،کره شمالی و رژیم صهیونیستی) ارسال و تأکید می دارد: لزوم اخذ مجوز فوق الذکر صرفا جهت صادرات کالاهای مورد اشاره با شرایط مندرج در نامه وزارت امور خارجه می باشد.(ضمنأ ممنوعیت هرگونه معامله تجاری بارژیم اشغالگر قدس وفق ماده 9ایین نامه اجرایی ق.م.ص.و نیز مدتوجه قرارگیرد). ادامه خواندن لزوم اخذ مجوز وزارت امورخارجه صرفأ برای صادرات تعداد 17 قلم کالای مشمول کنوانسیون منع سلاحهای شیمیایی

قانون الحاق ایران به کنوانسیون ورود موقت

شماره۱۹۲۰۳/۶۵۶                                                                        ۱۸/۴/۱۳۹۱

جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

عطف به نامه شماره ۲۲۳۱۸۷/۴۷۵۴۶ مورخ ۱۵/۱۱/۱۳۹۰ در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون ورود موقت که با عنوان لایحه به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ ۳۱/۲/۱۳۹۱ و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می گردد.

رییس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

شماره۷۳۰۰۶                                                                              ۲۸/۴/۱۳۹۱

وزارت امور اقتصادی و دارایی

«قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون ورود موقت» که در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ سی و یکم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و نود و یک مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۷/۴/۱۳۹۱ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۱۹۲۰۳/۶۵۶ مورخ ۱۸/۴/۱۳۹۱ مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجراء ابلاغ می‌گردد.

رییس‌جمهور ـ محمود احمدی‌نژاد

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون ورود موقت

ماده واحده ـ به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می شود به کنوانسیون ورود موقت مورخ بیست و ششم ژوئن ۱۹۹۰ میلادی (۵/۴/۱۳۶۹ هجری شمسی) به شرح پیوست مشتمل بر (۳۴) ماده و پیوستهای (الف) تا (ث) آن ملحق گردد و اسناد الحاق را نزد امین اسناد کنوانسیون تودیع نماید.

تبصره ـ رعایت اصل هفتاد و هفتم (۷۷) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران برای هرگونه اصلاح کنوانسیون و پیوستهای آن در اجرای ماده (۳۲) آن، الزامی است.

بسم الله الرحمن الرحیم

کنوانسیون ورود موقت


مقدمه

طرفهای متعاهد این کنوانسیون که تحت نظارت شورای همکاری گمرکی تدوین گردیده است.

با در نظر گرفتن این که وضعیت کنونی در ارتباط با کثرت و پراکندگی کنوانسیونهای بین­المللی گمرکی در مورد ورود موقت رضایت بخش نیست.

با توجه به این که این وضعیت وقتی که در آینده موارد ورود موقت جدید باید به صورت بین­المللی نظام­مند شوند، ممکن است بدتر شود.

با در نظر گرفتن خواسته های عنوان شده توسط نمایندگان تجاری و سایر طرفهای ذی نفع در خصوص تسهیل تشریفات ورود موقت،

با توجه به این که ساده سازی و هماهنگ نمودن روشهای گمرکی و به­ویژه پذیرش یک سند بین­المللی واحد که متضمن تمام کنوانسیونهای موجود در زمینه ورود موقت باشد، می­تواند دسترسی به مقررات بین المللی حاکم در زمینه ورود موقت را تسهیل نماید و به نحو مؤثر به گسترش تجارت بین المللی و سایر اشکال مبادلات بین ‌ المللی کمک کند.

با اعتقاد به این که یک سند بین المللی که مقررات یک شکل در زمینه ورود موقت را پیشنهاد می­کند می­تواند برای مبادلات بین­المللی فواید مهمی را داشته باشد و حداکثر میزان ساده سازی و هماهنگی روشهای گمرکی را که یکی از اهداف اساسی شورای همکاری گمرکی می باشد تضمین نماید.

با عزم به تسهیل ورود موقت از طریق ساده کردن و هماهنگ نمودن روشها، در پرتو اهداف اقتصادی، انسانی، فرهنگی، اجتماعی یا گردشگری،

با توجه به این که قبول مدل استانداردشده اسناد ورود موقت، به عنوان اسناد گمرکی بین المللی همراه با تضمین بین المللی، هنگامی که یک سند گمرکی و یک ضمانت مطالبه می­شود به تسهیل روش ورود موقت کمک می­کند، به شرح زیر توافق نمودند:

فصل اول

مقررات عمومی

تعاریف

ماده۱ـ از نظر این کنوانسیون، اصطلاح:

الف ـ «ورود موقت» یعنی :

رویه گمرکی که به موجب آن کالا های مشخصی (از جمله وسایل حمل و نقل) می توانند به قلمروی گمرکی به صورت مشروط و معاف از پرداخت حقوق و عوارض ورودی و بدون اعمال ممنوعیتها یا محدودیتهای ورودی با ماهیت اقتصادی وارد شوند. این کالا­ها (از جمله وسایل حمل و نقل) باید به منظور مشخص وارد شوند و برای صادرات مجدد در یک دوره زمانی خاص و بدون هیچ تغییر، غیر از استهلاک عادی ناشی از استفاده از آ نها در نظر گرفته شوند.

ب ـ «حقوق و عوارض ورودی» یعنی:

حقوق گمرکی و سود بازرگانی و تمامی عوارض، مالیاتها و حق الزحمه ها یا سایر هزینه هایی که از ورود کالا (از جمله وسایل حمل و نقل) یا در ارتباط با آن اخذ می ‌ شود، اما شامل حق الزحمه­ها و هزینه هایی نمی گردد که محدود به مبلغ تقریبی هزینه خدمات ارائه شده هستند.

پ ـ «ضمانت» یعنی:

آنچه که رضایت گمرک در مورد این که تعهد گمرک انجام خواهد شد را تضمین نماید. ضمانت در صورتی «کلی» توصیف می شود که تضمین نماید تعهدات ناشی از چندین فعالیت، اجراء خواهد شد.

ت ـ «اوراق ورود موقت» یعنی:

سند گمرکی بین المللی که به عنوان اظهارنامه گمرکی پذیرفته می شود و امکان شناسایی کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل ) را فراهم می سازد و یک ضمانتنامه معتبر بین المللی به منظور پوشش دادن به حقوق و عوارض ورودی را نیز به همراه دارد.

ث ـ «اتحادیه اقتصادی یا گمرکی» یعنی:

اتحادیه ایجاد شده و مرکب از اعضاء موضوع بند (۱) ماده (۲۴) این کنوانسیون که دارای صلاحیت وضع مقررات خود در مورد موضوعات مورد حکم در این کنوانسیون که برای اعضاء آن الزام آور است، می باشد و طبق رویه های داخلی خود، صلاحیت تصمیم ‌ گیری در خصوص امضاء، تصویب این کنوانسیون یا الحاق به آن را دارد.

ج ـ «شخص» یعنی:

اشخاص حقیقی و حقوقی، مگر این که متن به گونه دیگری اقتضاء کند.

چ ـ «شورا» یعنی:

سازمانی که به وسیله کنوانسیون تأسیس شورای همکاری گمرکی، بروکسل، مورخ ۱۵ دسامبر سال۱۹۵۰ میلادی (۲۴/۹/۱۳۲۹هجری شمسی) ایجاد شده است.

ح ـ «تصویب» یعنی:

تصویب، پذیرش یا تأیید

فصل دوم

حیطه شمول کنوانسیون

ماده۲ـ

۱ـ هر طرف متعاهد، تعهد می کند که طبق مفاد این کنوانسیون در خصوص کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) تعیین شده در پیوستهای این کنوانسیون، ورود موقت را تجویز نماید.

۲ـ در مورد ورود موقت، بدون لطمه زدن به مفاد پیوست (ث)، معافیت مشروط کلی از حقوق و عوارض ورودی و بدون اعمال ممنوعیتها یا محدودیت ورودی با ماهیت اقتصادی اعمال خواهد شد.

ساختار پیوست­ها

ماده۳ـ هر پیوست این کنوانسیون اصولاً از موارد زیر تشکیل می گردد:

الف ـ تعاریف اصطلاحات گمرکی اصلی به کار رفته در پیوست،

ب ـ مقررات خاص حاکم بر کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) که موضوع پیوست را تشکیل می دهد.

فصل سوم

مقررات خاص

سند و ضمانت

ماده۴ـ

۱ـ به جز در مواردی که در پیوست به گونه دیگری پیش بینی شده باشد، هر طرف متعاهد حق ورود موقت کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل)را در صورت ارائه سند گمرکی و تأمین ضمانت خواهد داشت.

۲ـ چنانچه (به موجب بند (۱) فوق) ضمانت مورد نیاز باشد، اشخاصی که به طور منظم اقدام به ورود موقت می نمایند می توانند مجاز به تأمین ضمانت کلی شوند.

۳ـ مبلغ ضمانت، مگر در مواردی که در پیوستی به گونه دیگری پیش بینی شده باشد، نباید از مجموع مبلغ حقوق و عوارض ورودی که کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) به طور مشروط از آن معاف شده است، تجاوز نماید.

۴ـ در خصوص کالاهای (از جمله وسایل حمل و نقل) مشمول محدودیت یا ممنوعیت ورودی به موجب قانون ملی، ضمانت اضافی می تواند به موجب مفاد وضع شده در قانون ملی درخواست گردد.

اوراق ورود موقت

ماده۵ ـ بدون لطمه زدن به عملیات ورود موقت به موجب مقررات پیوست (ث)، هر طرف متعاهد می تواند به جای اسناد گمرکی ملی خود و به عنوان ضمانت لازم برای مبالغ موضوع ماده (۸) پیوست (الف)، اوراق ورود موقت معتبر در قلمروی خود را که طبق شرایط مقرر در آن پیوست صادر شده یا مورد استفاده قرارگرفته است برای ورود موقت کالاها (از جمله وسائل حمل و نقل) به موجب ضمائم دیگر این کنوانسیون که پذیرفته است، بپذیرد.

شناسایی

ماده۶ ـ هر طرف متعاهد می تواند اقدام به ورود موقت کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) بنماید، مشروط بر این که آنها در زمان خاتمه ورود موقت قابل شناسایی باشند.

مهلت صدور مجدد

ماده۷ـ

۱ـ کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که مجوز ورود موقت یافته اند طی دوره زمانی مشخصی که برای دستیابی به اهداف ورود موقت کافی تلقی می گردد، صدور مجدد خواهند شد. این دوره زمانی به طور جداگانه در هر پیوست تعیین شده است.

۲ـ مقامات گمرکی می توانند زمان بیشتری از آنچه که در هر پیوست پیش بینی شده است را اختصاص دهند یا مدت زمان اولیه بیشتری را در نظر بگیرند.

۳ـ چنانچه کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که مجوز ورود موقت یافته‌اند را نتوان به دلیل توقیف، به غیر از توقیف ناشی از اقامه دعوی توسط اشخاص حقیقی، صدور مجدد کرد، الزام صدور مجدد در طول مدت توقیف به حالت تعلیق در خواهد آمد.

انتقال ورود موقت

ماده۸ ـ

هر طرف متعاهد در صورت درخواست می تواند امتیاز رویه ورود موقت را به هر شخص دیگری واگذار نماید مشروط به این که شخص مزبور:

الف) شرایط مندرج در این کنوانسیون را برآورده نماید.

ب) تعهدات ذی نفع اولیه از رویه ورود موقت را بپذیرد.

خاتمه ورود موقت

ماده۹ـ ورود موقت با صدور مجدد کالا هایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که مجوز ورود موقت یافته اند، به طور عادی پایان می یابد.

ماده۱۰ـ کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که برای ورود موقت پذیرفته شده اند را می توان در یک یا چند محموله صدور مجدد کرد.

ماده۱۱ـ کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که برای ورود موقت پذیرفته شده اند را می توان از طریق گمرک دیگری به جز گمرکی که از طریق آن وارد شده اند، صدور مجدد کرد.

سایر رویه­های ممکن برای خاتمه ورود موقت

ماده۱۲ـ ورود موقت می تواند با موافقت مقامات صلاحیتدار مبنی بر نگهداری کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) در یک بندر یا منطقه آزاد، در یک انبار گمرکی یا قرار گرفتن تحت تشریفات گذر گمرکی به منظور صدور کالا در مراحل بعدی یا هر واگذاری مجاز دیگر، خاتمه یابد.

ماده۱۳ـ ورود موقت می تواند با ترخیص کالا برای مصرف داخلی چنانچه شرایط ایجاب کند و قانون ملی اجازه دهد، با رعایت تشریفات و مقررات حاکم در این موارد خاتمه یابد.

ماده۱۴ـ

۱ـ چنانچه کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) در اثر سانحه یا وضعیت اضطراری به طور جدی آسیب دیده باشند و در شرایط زیر، در صورت تصمیم مقامات گمرکی، ورود موقت می تواند خاتمه یابد:

الف ـ مشمول حقوق و عوارض ورودی قرارگرفتن، در زمانی که کالا به صورت آسیب دیده به گمرک جهت پایان دادن به شرایط ورود موقت اظهار گردیده است؛ یا

ب ـ واگذاری رایگان به مقامات صلاحیتدار قلمرویی که در آن ورود موقت انجام شده است که در این صورت شخصی که از ورود موقت منتفع می گردد از پرداخت حقوق و عوارض ورودی معاف خواهد بود؛ یا

پ ـ منهدم کردن قسمتها یا مواد نجات یافته، تحت نظارت رسمی و به هزینه طرفهای مربوط، در صـورت ترخیص برای مصارف داخلی مشمول حقـوق و عوارض ورودی در زمان و نیز در شرایط اظهار آنها به گمرک پس از حادثه یا وضعیت اضطراری می باشند.

۲ـ ورود موقت می تواند بنابه درخواست شخص مربوط، چنانچه کالاها ( از جمله وسایل حمل و نقل) به گونه ای که مقامات گمرک ممکن است تصمیم گیری نمایند، به یکی از روشهای پیش بینی شده در جزء «ب» یا «پ» بند (۱) فوق، واگذار یا منهدم شود، نیز خاتمه یابد.

۳ـ ورود موقت می تواند بنابه درخواست شخص مربوط، چنانچه آن شخص مقامات گمرکی را مجاب نماید که کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) در اثر سانحه یا حادثه غیرمترقبه از بین رفته یا به طور کلی خسارت دیده است نیز خاتمه یابد. در این صورت شخصی که از ورود موقت منتفع می گردد از پرداخت حقوق و عوارض ورودی معاف خواهد بود.

فصل چهارم

مقررات گوناگون

کاهش تشریفات

ماده۱۵ـ هر طرف متعاهد تشریفات گمرکی مقرر در ارتباط با تسهیلات پیش‌بینی شده در این کنوانسیون را به حداقل کاهش خواهد داد. کلیه مقررات مربوط به این تشریفات فوری منتشر خواهد شد.

اجازه قبلی

ماده۱۶ـ

۱ـ چنانچه ورود موقت منوط به اجازه قبلی باشد، مجوز در اسرع وقت از سوی گمرک صلاحتیدار صادر خواهد شد.

۲ـ در شرایط استثنائی که مجوز غیر گمرکی مورد نیاز است، این مجوز در اسرع وقت صادر خواهد شد.

حداقل تسهیلات

ماده۱۷ـ مفاد این کنوانسیون، حداقل تسهیلاتی را که باید ارائه شود، برقرار می‌کند. موارد مزبور مانع به کارگیری تسهیلات بیشتری نخواهد شد که طرفهای متعاهد به موجب مقررات دو جانبه یا موافقتنامه های دو یا چند جانبه به یکدیگر اعطاء می­کنند یا ممکن است در آینده اعطاء کنند.

اتحادیههای اقتصادی یا گمرکی

ماده۱۸ـ

۱ـ از نظر این کنوانسیون، قلمروی طرفهای متعاهدی که یک اتحادیه گمرکی یا اقتصادی را تشکیل می دهند، می تواند در حکم یک قلمروی واحد تلقی شود.

۲ـ هیچ یک از مفاد این کنوانسیون مانع طرفهای متعاهد تشکیل دهنده اتحادیه گمرکی یا اقتصادی در مورد وضع مقررات خاص قابل اجراء در خصوص عملیات ورود موقت در قلمرو آن اتحادیه نخواهد بود مشروط به این که مقررات مزبور تسهیلات پیش بینی شده توسط این کنوانسیون را کاهش ندهد.

محدودیتها و ممنوعیتها

ماده۱۹ـ مفاد این کنوانسیون مانع اعمال محدودیتها یا ممنوعیتهایی نخواهد شد که به موجب قوانین و مقررات ملی بر مبنای ملاحظات غیراقتصادی مانند ملاحظات نظم یا اخلاق عمومی، امنیت عمومی، بهداشت یا سلامت عمومی، ملاحظات دامپزشکی یا بهداشت گیاهان، ملاحظات مربوط به حمایت از گونه های گیاهی و جانوری وحشی در معرض خطر یا ملاحظات مربوط به حمایت از حق انحصار نشر و مالکیت صنعتی وضع شده اند.

تخلفات

ماده۲۰ـ

۱ـ هرگونه نقض مفاد این کنوانسیون، فرد متخلف را در قلمروی طرف متعاهدی که تخلف در آنجا ارتکاب یافته است مستحق مجازاتهای مقرر در قوانین آن طرف متعاهد خواهد کرد.

۲ـ چنانچه احراز قلمرویی که در آن تخلف به وقوع پیوسته است، امکانپذیر نباشد، چنین تلقی خواهد شد که در قلمروی طرف متعاهدی ارتکاب یافته است که در آن کشف شده است.

تبادل اطلاعات

ماده۲۱ـ طرفهای متعاهد می توانند بنابه درخواست و تا حدی که قوانین ملی آنها اجازه می­دهد، اطلاعات ضروری برای اجرای مفاد این کنوانسیون را با یکدیگر مبادله نمایند.

فصل پنجم

مقررات نهائی

کارگروه اجرائی

ماده۲۲ـ

۱ـ کارگروه اجرائی جهت بررسی اجرای این کنوانسیون، هرگونه اقدامی به منظور تضمین یگانگی در تفسیر و اجرای آن و هرگونه پیشنهاد اصلاح آن تشکیل خواهد شد. کارگروه اجرائی در خصوص الحاق ضمائم جدید به این کنوانسیون تصمیم خواهد گرفت.

۲ـ طرفهای متعاهد، عضو کارگروه اجرائی خواهند بود. کارگروه می تواند تصمیم بگیرد که نهاد ذی صلاح هر عضو، دولت یا هر قلمروی گمرکی موضوع ماده (۲۴) این کنوانسیون که طرف متعاهد نیست یا نمایندگان سازمانهای بین المللی در مورد موضوعاتی که به آن علاقمند هستند بتوانند به عنوان ناظر در جلسات کارگروه حضور یابند.

۳ـ شورا، خدمات دبیرخانه ای را در اختیار کارگروه قرار خواهد داد.

۴ـ کارگروه در زمان برگزاری هر جلسه، رئیس و معاون رئیس را انتخاب خواهد کرد.

۵ ـ نهادهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد پیشنهادهای اصلاح این کنوانسیون و دلایل آنها را به همراه درخواستهای درج مواردی در دستور جلسات کارگروه، برای شورا ارسال خواهند نمود. شورا توجه نهادهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد و اعضاء، دولتها یا قلمروهای گمرکی موضوع ماده (۲۴) این کنوانسیون که طرف متعاهد این کنوانسیون نیستند را به موارد مزبور جلب خواهد نمود.

۶ ـ شورا، جلسه کارگروه را در تاریخ مشخص شده توسط کارگروه و نیز بنا به درخواست نهادهای صلاحیتدار حداقل دو طرف متعاهد تشکیل خواهد داد. شورا پیش‌نویس دستور کار را بین نهادهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد و اعضاء، دولتها یا قلمروهای گمرکی موضوع ماده (۲۴) این کنوانسیون که طرف متعاهد نیستند، حداقل شش هفته قبل از نشست کارگروه توزیع خواهد نمود.

۷ـ بنا به تصمیم کارگروه که به موجب بند (۲) این ماده، اتخاذ شده است، شورا نهادهای صلاحیتدار اعضاء، دولتها یا قلمروهای گمرکی موضوع ماده (۲۴) این کنوانسیون را که طرف متعاهد این کنوانسیون نیستند و سازمانهای بین المللی مربوط را دعوت خواهد کرد تا به عنوان ناظر در جلسات کارگروه حضور یابند.

۸ ـ پیشنهادها به رأی گذاشته خواهد شد. هر طرف متعاهد حاضر در جلسه یک رأی خواهد داشت. پیشنهادهایی غیر از پیشنهادهای اصلاح این کنوانسیون توسط کارگروه با رأی اکثریت اعضاء حاضر و رأی دهنده اتخاذ خواهد شد. پیشنهادهای اصلاح این کنوانسیون توسط اکثریت دو سوم اعضاء حاضر و رأی دهنده اتخاذ خواهد شد.

۹ـ چنانچه بند (۷) ماده (۲۴) اعمال گردد، اتحادیه اقتصادی یا گمرکی طرف این کنوانسیون برای رأی دهی، فقط دارای آرائی معادل کل آرائی است که به اعضاء آن که طرف متعاهد این کنوانسیون هستند، اختصاص یافته است.

۱۰ـ کارگروه قبل از خاتمه جلسه، گزارشی را به تصویب خواهد رساند.

۱۱ـ در صورت عدم وجود مقررات مربوط به این ماده، آیین کار شورا قابل اعمال خواهد بود، مگر این که کارگروه به گونه دیگری تصمیم گیری نماید.

حل و فصل اختلافات

ماده۲۳ـ

۱ـ هرگونه اختلاف بین دو یا چند طرف متعاهد در ارتباط با تفسیر یا اجرای این کنوانسیون حتی الامکان از طریق مذاکره بین آنها حل و فصل خواهد شد.

۲ـ هر اختلافی که از طریق مذاکره حل و فصل نگردد توسط طرفهای متعاهد درگیر در اختلاف به کارگروه اجرائی ارجاع خواهد شد که کارگروه براساس آن، اختلاف را بررسی و توصیه هایی را برای حل و فصل آن ارائه خواهد کرد.

۳ـ طرفهای متعاهد درگیر در اختلاف می توانند پیشاپیش قبول کنند که توصیه‌های کارگروه اجرائی را به صورت الزام­آور، می پذیرند.

امضاء ، تصویب و الحاق

ماده۲۴ـ

۱ـ هر عضو شورا و هر عضو سازمان ملل متحد یا آژانس های تخصصی آن می‌تواند به روشهای زیر طرف متعاهد این کنوانسیون گردد:

الف) با امضاء بدون شرط تصویب؛

ب) با سپردن سند تصویب پس از امضاء مشروط به تصویب آن؛ یا

پ) با الحاق به آن.

۲ـ این کنوانسیون برای امضاء اعضاء موضوع بند (۱) این ماده در نشستهای شورا که در آن به تصویب رسیده است یا پس از آن در مقر شورا در بروکسل تا ۳۰ ژوئن ۱۹۹۱ میلادی (۹/۴/۱۳۷۰هجری شمسی) مفتوح می باشد و پس از تاریخ یاد شده، برای الحاق اعضاء مزبور مفتوح خواهد بود.

۳ـ هر دولت یا حکومت قلمرو گمرکی مجزایی که یک طرف متعاهد، مسؤولیت اداره رسمی روابط دیپلماتیک آن را بر عهده دارد اما در اداره روابط تجاری خود، مستقل است و عضو سازمانهای موضوع بند (۱) این ماده که دعوتنامه ای از سوی امین اسناد بنا به درخواست کارگروه اجرائی بدان منظور برای آن ارسال شده است، نمی‌باشد، می تواند پس از لازم‌الاجراء شدن این کنوانسیون با الحاق به آن، طرف متعاهد کنوانسیون قرار گیرد.

۴ـ هر عضو، دولت یا قلمروی گمرکی موضوع بند (۱) یا (۳) این ماده، در زمان امضاء بدون در نظر گرفتن شرط تصویب، تصویب یا الحاق به این کنوانسیون، پیوستهایی را که می پذیرد مشخص خواهد نمود و پذیرش پیوست (الف) و حداقل یک پیوست دیگر الزامی است و می تواند متعاقباً امین اسناد را از پذیرش یک یا چند پیوست دیگر آگاه نماید.

۵ـ طرفهای متعاهدی که ضمیمه جدیدی را که بنابه تصمیم کارگروه اجرائی به این کنوانسیون اضافه می گردد، می پذیرند، امین اسناد را طبق بند (۴) این ماده آگاه خواهند کرد.

۶ـ طرفهای متعاهد شرایط اجراء یا اطلاعات مقرر به موجب ماده (۸) و بند (۷) ماده (۲۴) این کنوانسیون، بندهای (۲) و (۳) ماده (۲) پیوست (الف) و ماده (۴) پیوست (ث) و نیز هرگونه تغییر در اجرای مفاد مزبور را به امین اسناد ارسال خواهند نمود.

۷ـ هر اتحادیه گمرکی یا اقتصادی می تواند طبق بندهای (۱)، (۲) و (۴) این ماده طرف متعاهد این کنوانسیون شود. اتحادیه گمرکی یا اقتصادی مزبور، صلاحیت خود در خصوص موضوعات مورد حکم در این کنوانسیون را به امین اسناد اطلاع خواهد داد. اتحادیه گمرکی یا اقتصادی که طرف متعاهد این کنوانسیون است، در مورد موضوعات در صلاحیت خود، حقوقی را که این کنوانسیون به اعضاء آن که طرفهای متعاهد این کنوانسیون هستند اعطاء کرده است، با نام خود اعمال و مسؤولیتها را انجام خواهد داد. در این موارد، اعضاء مزبور حق نخواهند داشت حقوق مزبور از جمله حق رأی را به صورت انفرادی اعمال کنند.

امین اسناد

ماده۲۵ـ

۱ـ در این کنوانسیون، کلیه امضاء های با یا بدون شرط تصویب و کلیه اسناد تصویب یا الحاق، نزد دبیر کل شورا سپرده خواهد شد.

۲ـ امین اسناد موارد زیر را انجام خواهد داد:

الف) دریافت و نگهداری از متون اصلی این کنوانسیون

ب) تهیه نسخ مصدق متون اصلی این کنوانسیون و ارسال آنها به اعضاء و اتحادیه های گمرکی یا اقتصادی موضوع بندهای (۱) و (۷) ماده (۲۴) این کنوانسیون

پ) دریافت هر امضاء با یا بدون شرط تصویب، تصویب یا الحاق به این کنوانسیون و دریافت و نگهداری از هر سند، اطلاعیه و مکاتبات مربوط به آنها

ت) بررسی این که آیا امضاء یا هر سند، اطلاعیه یا مکاتبه مربوط به این کنوانسیون به شکل مقتضی و مناسب می باشد و در صورت لزوم جلب توجه طرفهای متعاهد به موضوع

ث) آگاه سازی طرفهای متعاهد این کنوانسیون، سایر امضاءکنندگان، آن دسته از اعضای شورا که طرف متعاهد این کنوانسیون نیستند و دبیرکل سازمان ملل متحد از موارد زیر:

ـ امضاء تصویب، الحاق و پذیرش پیوستها به موجب ماده (۲۴) این کنوانسیون

ـ پیوستهای جدیدی که با تصمیم کارگروه اجرائی به این کنوانسیون اضافه می‌گردد.

ـ زمان لازم الاجراء شدن این کنوانسیون و هر یک از پیوستها طبق ماده (۲۶) این کنوانسیون

ـ اطلاعیه های دریافتی طبق مواد (۲۴)، (۲۹)، (۳۰) و (۳۲) این کنوانسیون

ـ فسخ عضویت به موجب ماده (۳۱) این کنوانسیون

ـ هر اصلاحیه ای که طبق ماده (۳۲) این کنوانسیون پذیرفته شده تلقی گردیده است و تاریخ لازم الاجراء شدن آن

۳ـ در صورت بروز هرگونه اختلاف بین یک طرف متعاهد و امین اسناد درخصوص انجام وظایف اخیر، امین اسناد یا آن طرف متعاهد، توجه سایرطرفهای متعاهد و امضاءکنندگان یا در صورت اقتضاء شورا را به موضوع جلب خواهد نمود.

لازمالاجراء شدن

ماده۲۶ـ

۱ـ این کنوانسیون سه ماه پس از امضاء بدون شرط تصویب یا تودیع اسناد تصویب یا الحاق پنج عضو یا اتحادیه گمرکی یا اقتصادی موضوع بندهای (۱) و (۷) ماده (۲۴) لازم­الاجراء خواهد شد.

۲ـ این کنوانسیون برای هر طرف متعاهدی که پس از امضاء بدون شرط تصویب یا تودیع اسناد تصویب یا الحاق پنج عضو یا اتحادیه گمرکی یا اقتصادی، آن را بدون شرط تصویب امضاء کند، تصویب نماید یا به آن ملحق شود، سه ماه پس از تاریخ امضاء بدون شرط تصویب یا تودیع اسناد تصویب یا الحاق آن طرف متعاهد لازم الاجراء خواهد شد.

۳ـ هر ضمیمه این کنوانسیون سه ماه پس از پذیرش آن ضمیمه توسط پنج عضو یا اتحادیه گمرکی یا اقتصادی لازم الاجراء خواهد شد.

۴ـ در مورد هر طرف متعاهدی که پیوستی را پس از پذیرش پنج عضو یا اتحادیه گمرکی یا اقتصادی می پذیرد، آن پیوست سه ماه پس از اعلام پذیرش آن طرف متعاهد لازم الاجراء خواهد شد. در هر صورت هیچ پیوستی برای یک طرف متعاهد قبل از لازم الاجراء شدن این کنوانسیون برای آن طرف متعاهد، لازم الاجراء نخواهد شد.

مقررات لغو کننده

ماده۲۷ـ به محض لازم الاجراء شدن یک پیوست این کنوانسیون که شامل مقررات لغوکننده باشد، آن پیوست، کنوانسیونها یا مقررات کنوانسیونهایی را که مشمول مقررات لغوکننده هستند در روابط بین طرفهای متعاهدی که آن پیوست را پذیرفته اند و طرف متعاهد کنوانسیونهای مزبور هستند، لغو می کند و جایگزین آنها خواهد شد.

کنوانسیون و پیوستها

ماده۲۸ـ

۱ـ از نظر این کنوانسیون، هر پیوستی که یک طرف متعاهد به آن متعهد است به عنوان جزء لاینفک این کنوانسیون تلقی می شود و در رابطه با آن طرف متعاهد، هر ارجاعی به این کنوانسیون، شامل ارجاع به پیوستهای مزبور تلقی خواهد شد.

۲ـ از نظر رأی گیری در کارگروه اجرائی، هر پیوست به عنوان یک کنوانسیون مجزا تلقی خواهد شد.

قیود تحدید تعهد

ماده۲۹ـ

۱ـ هر طرف متعاهدی که پیوستی را می پذیرد چنین تلقی شود که تمام مفاد مندرج در آن را پذیرفته است، مگر این که در هنگام پذیرش پیوست یا هر زمانی پس از آن، امین اسناد را از مقرراتی که در مورد آنها قید تحدید تعهد در نظر می گیرد، تا حدی که این امکان در پیوست مربوط پیش بینی شده است، آگاه نماید و موارد اختلاف بین مفاد قوانین داخلی خود و مقررات مربوط را بیان کند.

۲ـ هر طرف متعاهد حداقل هر پنج سال یک بار مقرراتی را که در مورد آنها قید تحدید تعهد در نظر گرفته است، بازنگری و آنها را با مفاد قوانین ملی خود مقایسه خواهد کرد و نتایج بازنگری مزبور را به آگاهی امین اسناد خواهد رساند.

۳ـ هر طرف متعاهدی که قیود تحدید تعهدی را در نظر گرفته است می‌تواند در هر زمان از طریق ارسال اطلاعیه ای مراتب صرف نظر کردن از آنها را به طور کلی یا جزئی با مشخص کردن تاریخی که انصراف مزبور نافذ خواهد شد، به امین اسناد اعلام کند.

گسترش سرزمینی

ماده۳۰ـ

۱ـ هر طرف متعاهد، در هنگام امضاء این کنوانسیون بدون در نظر گرفتن شرط تصویب یا سپردن سند تصویب یا الحاق خود یا در هر زمانی پس از آن، می تواند با ارسال اطلاعیه ای به امین اسناد اعلام نماید که این کنوانسیون به همه یا هر یک از سرزمینهایی که آن طرف، مسؤول روابط بین المللی آن است، تسری خواهد یافت. اطلاعیه مزبور سه ماه پس از تاریخ دریافت آن توسط امین اسناد نافذ خواهد شد. به هر حال قبل از لازم الاجراء شدن این کنوانسیون برای طرف متعاهد مربوط، این کنوانسیون در مورد سرزمینهایی که در اطلاعیه نام برده شده اند، اعمال نخواهد شد.

۲ـ هر طرف متعاهدی که به موجب بند (۱) این ماده، با صدور اطلاعیه ای این کنوانسیون را به هر سرزمینی که مسؤولیت روابط بین المللی آن را بر عهده دارد، تسری داده است می تواند به موجب تشریفات ماده (۳۱) این کنوانسیون به امین اسناد اعلام نماید که سرزمین مورد نظر، از این پس این کنوانسیون را اعمال نخواهد کرد.

فسخ عضویت

ماده۳۱ـ

۱ـ مدت اعتبار این کنوانسیون نامحدود است ولی هر طرف متعاهد می تواند در هر زمان پس از تاریخ لازم الاجراء شدن آن به موجب ماده (۲۶) این کنوانسیون عضویت خود را فسخ نماید.

۲ـ فسخ عضویت از طریق سپردن سندی کتبی نزد امین اسناد اعلام خواهد شد.

۳ـ فسخ عضویت شش ماه پس از دریافت سند فسخ عضویت توسط امین اسناد نافذ خواهد شد.

۴ـ بندهای (۲) و (۳) این ماده در خصوص پیوستهای این کنوانسیون نیز اعمال خواهد شد. هر طرف متعاهد می تواند در هر زمانی پس از تاریخ لازم الاجراء شدن ضمائم طبق ماده (۲۶) این کنوانسیون، از پذیرش خود در مورد یک یا چند پیوست انصراف دهد. هر طرف متعاهدی که از پذیرش کلیه پیوستها ، انصراف دهد، چنین تلقی خواهد شد که عضویت خود در این کنوانسیون را فسخ نموده است. علاوه بر این طرف متعاهدی که از پذیرش پیوست (الف) انصراف بدهد، اگر چه به پذیرش سایر پیوستها ادامه دهد، چنین تلقی خواهد شد که عضویت خود در این کنوانسیون را فسخ کرده است.

تشریفات اصلاح

ماده۳۲ـ

۱ـ کارگروه اجرائی که طبق ماده (۲۲) این کنوانسیون تشکیل جلسه می­دهد، می‌تواند اصلاح این کنوانسیون و پیوستهای آن را توصیه نماید.

۲ـ متن هر پیشنهاد اصلاحی توسط امین اسناد به تمامی طرفهای متعاهد این کنوانسیون، سایر امضاءکنندگان و آن دسته از اعضاء شورا که طرف متعاهد این کنوانسیون نیستند ارسال خواهد شد.

۳ـ هر پیشنهاد اصلاحی که طبق بند قبلی ارسال شده باشد، در مورد تمامی طرفهای متعاهد شش ماه پس از انقضاء دوره دوازده ماهه متعاقب تاریخ ارسال پیشنهاد اصلاحی، درصورتی که در طول دوره یاد شده، مخالفتی در مورد پیشنهاد اصلاحی از سوی یک طرف متعاهد به امین اسناد اعلام نشده باشد، لازم الاجراء خواهد شد.

۴ـ اگر مخالفتی در مورد پیشنهاد اصلاحی توسط یک طرف متعاهد قبل از انقضاء دوره دوازده ماهه مقرر در بند (۳) این ماده به امین اسناد اعلام شده باشد، اصلاحیه پذیرفته نشده تلقی می گردد و به هیچ وجه نافذ نخواهد بود.

۵ ـ از نظـر اعلام مخالفت، هر پیوست به عنـوان یک کنوانسیـون مجزا تلقی خواهد شد.

پذیرش اصلاحیه ­ها

ماده۳۳ـ

۱ـ هر طرف متعاهدی که این کنوانسیون را تصویب می کند یا به آن ملحق می‌گردد، چنین تلقی خواهد شد که هرگونه اصلاحیه آن را که در تاریخ تودیع سند تصویب یا الحاق خود، لازم الاجراء شده اند را نیز پذیرفته است.

۲ـ هر طرف متعاهدی که پیوستی را می پذیرد، جز در صورتی که قیود تحدید تعهدی را به موجب ماده (۲۹) این کنوانسیون در مورد آن در نظر گرفته باشد، چنین تلقی خواهد شد که هر اصلاحیه آن پیوست را که در تاریخ اعلام پذیرش خود به امین اسناد لازم‌الاجراء شده است، نیز پذیرفته است.

ثبت و متون معتبر

ماده۳۴ـ این کنوانسیون طبق ماده (۱۰۲) منشور سازمان ملل متحد، بنا به درخواست امین اسناد نزد دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رسید.

در تأیید مراتب فوق امضاءکنندگان زیر که به نحو مقتضی بدین منظور مجاز شده‌اند، این کنوانسیون را امضاء کرده اند.

این کنوانسیون در استانبول در تاریخ بیست و ششم ژوئن ۱۹۹۰ میلادی (۵/۴/۱۳۶۹ هجری شمسی) در یک نسخه اصلی به زبانهای انگلیسی و فرانسوی که هر دو متن از اعتبار برابر برخوردار هستند، تنظیم شد. از امین اسناد درخواست می شود ترجمه های معتبر این کنوانسیون را به زبانهای عربی، چینی، روسی و اسپانیایی تهیه و توزیع نماید.

پیوست (الف)

پیوست مربوط به اوراق ورود موقت

(«دفترچه آ.ت.آ» و «دفترچه سی. پ. دی»)

فصل ۱ـ تعاریف

ماده۱ـ از نظر این پیوست، اصطلاح:

(الف) «اوراق ورود موقت» یعنی:

سند گمرکی بین­المللی که به عنوان اظهارنامه گمرکی پذیرفته شده است و امکان شناسایی کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) را فراهم می سازد و یک ضمانتنامه معتبر بین المللی به منظور پوشش دادن حقوق و عوارض ورودی را نیز به همراه دارد.

(ب) دفتر چه «آ.ت.آ» یعنی:

اوراق ورود موقت که برای ورود موقت کالاها، به­جز وسایل نقلیه، به کار برده می‌شود.

(پ) «دفترچه سی.پی.دی» یعنی:

اوراق ورود موقت که برای ورود موقت وسایل حمل و نقل مورد استفاده قرار می‌گیرد.

(ت) «زنجیره ضمانت» یعنی:

برنامه ضمانت که به­وسیله یک سازمان بین­المللی اداره می شود و مؤسسات ضامن به آن وابسته می­باشند.

(ث) «سازمان بین­المللی» یعنی:

سازمانی که مؤسسات ملی مجاز برای تضمین و صدور اوراق ورود موقت، به آن وابسته می­باشند.

(ج) «مؤسسه ضامن» یعنی:

مؤسسه پذیرفته شده توسط مقامهای گمرکی یک طرف متعاهد جهت تضمین وجوه موضوع ماده (۸) این پیوست در قلمروی آن طرف متعاهد که به یک زنجیره ضمانت وابسته باشد.

(چ) «مؤسسه صادرکننده» یعنی:

مؤسسه پذیرفته شده توسط مقامهای گمرکی جهت صدور اوراق ورود موقت که به طور مستقیم یا غیرمستقیم به یک زنجیره ضمانت وابسته باشد.

(ح) «مؤسسه صادرکننده همتراز» یعنی:

مؤسسه صادرکننده­ای که در طرف متعاهد دیگر تأسیس شده است و به همان زنجیره ضمانت وابسته باشد.

(خ) «گذر گمرکی» یعنی:

روش گمرکی که به موجب آن، کالاها تحت کنترل گمرکی از یک گمرک به گمرک دیگر حمل شوند.

فصل ۲ـ حیطه شمول

ماده۲ـ

۱ـ هر طرف متعاهد طبق ماده (۵) کنوانسیون به جای اسناد گمرکی ملی خود و به عنوان ضمانت لازم برای مبالغ موضوع ماده (۸) این پیوست، اوراق ورود موقت معتبر در قلمروی خود را که طبق شرایط مقرر در این پیوست صادر شده و مورد استفاده قرار گرفته است برای ورود موقت کالاها که (از جمله وسایل حمل و نقل) به موجب پیوستهای دیگر این کنوانسیون پذیرفته است، بپذیرد.

۲ـ هر طرف متعاهد می­تواند اوراق ورود موقت را که تحت همان شرایط، جهت انجام عملیات ورود موقت به موجب قوانین و مقررات ملی خود، صادر شده و مورد استفاده قرار گرفته اند، بپذیرد.

۳ـ هر طرف متعاهد می تواند برای گذر گمرکی، اوراق ورود موقت را که تحت همان شرایط صادر شده و مورد استفاده قرار گرفته اند، بپذیرد.

۴ـ کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که در نظر است مورد عملیاتی قرار گیرند یا تعمیر شوند نباید تحت پوشش اوراق ورود موقت وارد نمود.

ماده۳ـ

۱ـ اوراق ورود موقت باید طبق مدلهایی باشند که در ضمیمه­های این پیوست تنظیم گردیده­اند: در مورد دفترچه آ.ت.آ، ضمیمه (۱) و در خصوص دفترچه سی.پی.دی ضمیمه (۲)

۲ـ ضمیمه­های این پیوست به عنوان جزء لاینفک آن محسوب می­شوند.

فصل ۳ـ ضمانت و صدور اوراق ورود موقت

ماده۴ـ

۱ـ هر طرف متعاهد می­تواند مؤسسات ضامن را تحت شرایط و تضمینهایی که تعیین می­کند مجاز سازد تا به عنوان ضامن عمل نمایند و به طور مستقیم یا از طریق مؤسسات صادرکننده، اوراق ورود موقت صادر نمایند.

۲ـ مؤسسه ضامن نباید توسط یک طرف متعاهد پذیرفته شود مگر این که ضمانت آن شامل مسؤولیتهای به عهده گرفته شده در آن کشور طرف متعاهد در ارتباط با عملیات تحت پوشش اوراق ورود موقت که به­وسیله مؤسسات صادرکننده همتراز صادر گردیده­اند، بشود.

ماده۵ ـ

۱ـ مؤسسات صادرکننده نباید اوراق اسناد ورود موقتی را صادر کنند که مدت اعتبار آن از تاریخ صدور بیشتر از یک سال باشد.

۲ـ هرگونه مشخصاتی که در اوراق ورود موقت از طرف مؤسسه صادرکننده درج شده است تنها می تواند توسط مؤسسه صادرکننده یا ضامن تغییر کند. پس از پذیرش اوراق مزبور توسط مقامهای گمرکی قلمرو ورود موقت، هیچ تغییری بدون جلب موافقت مقامهای مزبور نمی تواند در آنها انجام شود.

۳ـ بعد از صدور دفترچه آ.ت.آ هیچ کالای دیگری را نمی­توان به فهرست کالاهای مندرج در پشت جلد دفترچه یا حتی در اوراق مکمل پیوست شده به آن (فهرست عمومی) اضافه نمود.

ماده۶ ـ عناوین زیر باید روی اوراق ورود موقت منعکس شود:

ـ نام مؤسسه صادرکننده

ـ نام زنجیره ضمانت بین­المللی

ـ کشورها یا قلمروهای گمرکی که در آن اوراق ورود موقت معتبر می­باشند و

ـ نام مؤسسات ضامن کشورها یا قلمروهای گمرکی مورد بحث

ماده۷ـ مهلت تعیین شده برای صدور مجدد کالاهای (از جمله وسائل حمل و نقل) وارد شده تحت پوشش اوراق ورود موقت در هیچ موردی نباید از مدت اعتبار اوراق مزبور بیشتر باشد.

فصل ۴ـ ضمانت

ماده۸ ـ

۱ـ هر مؤسسه ضامن، پرداخت مبلغ حقوق و عوارض ورودی و سایر مبالغ را به­جز موارد موضوع بند (۴) ماده (۴) این کنوانسیون، که در صورت عدم رعایت شرایط ورود موقت یا گذر گمرکی در مورد کالاهای ( از جمله وسایل حمل و نقل) وارد شده به آن قلمرو تحت پوشش اوراق ورود موقت صادره توسط مؤسسه صادرکننده طرف قابل پرداخت می باشد را به مقامهای گمرکی طرف متعاهدی که در قلمروی آن تأسیس شده است، تعهد می­کند. مؤسسه ضامن به اتفاق اشخاص مدیون مبالغ مذکور در فوق، به طور مشترک و انفرادی مسؤول و پرداخت این مبالغ می­باشند.

۲ـ دفترچه آ.ت.آ

مسؤولیت مؤسسه ضامن از ده درصد مبلغ حقوق و عوارض ورودی بیشتر نخواهد بود.

دفترچه سی.پی.دی

مؤسسه ضامن ملزم به پرداخت مبلغی بیشتر از کل مبلغ حقوق و عوارض ورودی، به همراه هزینه مالی، در صورت اعمال نمی­باشد.

۳ـ چنانچه مقامهای گمرکی قلمروی ورود موقت بدون قید و شرط اوراق ورود موقت را برای بعضی کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) تصفیه می کنند دیگر نمی‌توانند از مؤسسه ضامن در مورد این کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) پرداخت مبالغ موضوع بند (۱) این ماده را مطالبه کنند. با این وجود چنانچه بعداً پی برده شود که تصفیه اوراق، به طور غیرقانونی یا متقلبانه به دست آمده است یا شرایط ورود موقت یا گذر گمرکی نقض گردیده­اند باز می­توان بر علیه مؤسسه ضامن اقامه دعوی نمود.

۴ـ دفترچه آ.ت.آ

چنانچه مطالبه در مهلت یک سال از تاریخ انقضاء اعتبار دفترچه آ.ت.آ از مؤسسه ضامن صورت نگرفته باشد، مقامهای گمرکی در هیچ موردی نباید از مؤسسه ضامن پرداخت مبالغ موضوع بند (۱) این ماده را درخواست کنند.

۵ ـ دفترچه سی.پی.دی

اگر ابلاغیه عدم تصفیه دفترچه سی.پی.دی در مهلت یک سال از تاریخ انقضاء اعتبار دفترچه به مؤسسه ضامن تسلیم نشده باشد، مقامهای گمرکی در هیچ موردی نباید از مؤسسه ضامن پرداخت مبالغ موضوع بند (۱) این ماده را درخواست کنند. به علاوه مقامهای گمرکی اطلاعاتی را در مورد جزئیات محاسبه حقوق و عوارض ورودی در مهلت یک سال از تاریخ ابلاغ عدم تصفیه در اختیار مؤسسه ضامن قرار خواهند داد. مسؤولیت مؤسسه ضامن در قبال این مبالغ چنانچه این اطلاعات در مهلت یک سال مزبور تسلیم نشود خاتمه می­پذیرد.

فصل ۵ ـ انطباق اوراق ورود موقت با مقررات

ماده۹ـ

۱ـ دفترچه آ.ت.آ

(الف) مؤسسات ضامن از تاریخی که مقامهای گمرکی پرداخت مبالغ موضوع بند (۱) ماده (۸) این پیوست را مطالبه می­نمایند شش ماه مهلت خواهند داشت تا مدرک صدور مجدد را در شرایط پیش‌بینی شده در این پیوست یا هرگونه تصفیه صحیح دیگر دفترچه آ.ت.آ ارائه دهند.

(ب) چنانچه مدرک مزبور در مهلت تعیین شده ارائه نشود، مؤسسه ضامن باید فوری اقدام به سپردن این وجوه یا پرداخت آن به صورت موقت نماید. این سپرده یا پرداخت بعد از انقضاء سه ماه از تاریخ سپردن یا پرداخت، صورت قطعی پیدا می­کند. در طول مهلت اخیر، مؤسسه ضامن باز می­تواند به منظور استرداد وجوه سپرده یا پرداخت شده، مدارک موضوع جزء (الف) این بند را ارائه دهد.

(پ) برای طرفهای متعاهدی که در قوانین و مقررات آنها سپردن یا پرداخت موقت حقوق و عوارض ورودی پیش بینی نشده است، پرداختهایی که طبق مفاد جزء (ب) این بند انجام می­شود به عنوان قطعی تلقی خواهند شد، اما اگر مدرک موضوع جزء (الف) این بند، ظرف مدت سه ماه از تاریخ پرداخت ارائه گردد، وجوه پرداخت شده، مسترد خواهد شد.

۲ـ دفترچه سی.پی.دی

(الف) مؤسسات ضامن از تاریخ ابلاغ عدم تصفیه دفترچه سی.پی.دی یک سال مهلت خواهند داشت تا مدارک صدور مجدد را به موجب شرایط پیش‌بینی شده در این پیوست یا هرگونه تصفیه صحیح دیگر دفترچه سی.پی.دی، را ارائه دهند. با این حال این مهلت فقط از تاریخ انقضاء دفترچه سی.پی.دی به اجراء در می­آید. چنانچه مقامهای گمرکی منکر معتبر بودن مدارک ارائه شده شوند، باید موضوع را در مهلتی که از یک سال تجاوز نکند به مؤسسه ضامن اطلاع دهند.

(ب) چنانچه این مدرک در مهلت مجاز ارائه نگردد مؤسسه ضامن باید حقوق و عوارض ورودی قابل تأدیه را به صورت سپرده یا پرداخت موقت حداکثر در یک مهلت سه ماهه تأمین نماید. این سپرده یا پرداخت پس از یک دوره یکساله از تاریخ سپردن یا پرداخت، صورت قطعی پیدا خواهد کرد. در طول مهلت اخیر، مؤسسه ضامن باز می‌تواند به منظور استرداد مبالغ سپرده یا پرداخت شده، مدارک موضوع جزء (الف) این بند را ارائه دهد.

(پ) برای طرفهای متعاهدی که در قوانین و مقررات آنها سپردن یا پرداخت موقت حقوق و عوارض ورودی پیش بینی نشده است، پرداختهایی که طبق مفاد جزء (ب) این بند انجام می­شود به عنوان قطعی تلقی می­شوند، اما اگر مدرک موضوع جزء (الف) این بند ظرف مدت سه ماه از تاریخ پرداخت ارائه گردد، وجوه پرداخت شده مسترد خواهد شد.

ماده۱۰ـ

۱ـ صدور مجدد کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که تحت پوشش اوراق ورود موقت وارد شده اند از طریق ته رسید صدور مجدد که توسط مقامهای گمرکی قلمروی ورود موقت تکمیل و مهمور شده باشد، اثبات می­شود.

۲ـ چنانچه صدور مجدد طبق بند (۱) این ماده گواهی نشده باشد، مقامهای گمرکی قلمرو ورود موقت می توانند حتی بعد از انقضاء مدت اعتبار اوراق، موارد زیر را به عنوان مدرک صدور مجدد قبول کنند:

(الف) مشخصات ثبت شده در اوراق ورود موقت به هنگام ورود یا ورود مجدد توسط مقامهای گمرکی طرف متعاهد دیگر یا گواهی صادر شده توسط مقامهای گمرکی مزبور بر اساس مشخصات ثبت شده روی یک پروانه جدا شده از اوراق، به هنگام ورود یا ورود مجدد در قلمرو آنها مشروط بر اینکه بتوان ثابت نمود که این مشخصات به ورود یا ورود مجددی مربوط می شود که بعد از صدور مجددی که باید ثابت شود اتفاق افتاده است.

(ب) هر مدرک مستند دیگری که کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) در خارج از آن قلمرو می­باشند.

۳ـ در حالتی که مقامهای گمرکی یک طرف متعاهد از الزام صدور مجدد بعضی از کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که تحت پوشش اوراق ورود موقت در قلمرو خود پذیرفته اند صرف نظر کنند، مؤسسه ضامن تنها زمانی از انجام تعهدات خود معاف خواهد بود که مقامهای مزبور در اوراق گواهی نمایند که وضعیت این کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) با مقررات انطباق داده شده است.

ماده۱۱ـ در موارد موضوع بند (۲) ماده (۱۰) این پیوست مقامهای گمرکی حق دریافت حق­الزحمه انطباق اوراق با مقررات را برای خود محفوظ نگه خواهند داشت.

فصل ۶ ـ مقررات گوناگون

ماده۱۲ـ گواهی اوراق ورود موقت که طبق شرایط پیش‌بینی شده در این پیوست انجام می­شود مشمول پرداخت حق­الزحمه برای حضور و رسیدگی گمرکی در دفاتر گمرکی در طول ساعت اداری نخواهد بود.

ماده۱۳ـ در صورت از بین رفتن، مفقود شدن یا به سرقت رفتن اوراق ورود موقت، در حالی که مربوط به کالاهای (از جمله وسایل حمل و نقل) موجود در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد می­باشد مقامهای گمرکی آن طرف متعاهد بنابر درخواست مؤسسه صادرکننده و با رعایت شرایطی که مقامهای مزبور مقرر خواهند داشت، اوراق جایگزینی را قبول می­کنند که انقضاء اعتبار آن، همان تاریخ انقضاء اوراق جایگزین شده خواهد بود.

ماده۱۴ـ

۱ـ وقتی انتظار می رود عملیات ورود موقت به دلیل ناتوانی دارنده آنها برای صدور مجدد کالاها (از جمله وسایل حمل و نقل) در مهلت مزبور از مهلت اعتبار اوراق ورود موقت فراتر رود، مؤسسه صادرکننده اوراق می تواند اوراق جایگزین را صادر نماید. اوراق مزبور جهت کنترل به مقامهای گمرکی و طرفهای متعاهد مربوط تسلیم خواهد شد. مقامهای گمرکی مربوط در صورت پذیرش اوراق جایگزین اقدام به تصفیه سند جایگزین شدهمی­نمایند.

۲ـ اعتبار دفترچه سی.پی.دی را نمی­توان تمدید کرد مگر تنها یک بار برای مدتی که از یک سال تجاوز نکند. بعد از این مهلت باید یک دفترچه جدید جهت جایگزین شدن دفترچه قبلی صادر و توسط مقامهای گمرکی قبول شود.

ماده۱۵ـ چنانچه بند (۳) ماده (۷) این کنوانسیون اعمال گردد، مقامهای گمرکی تا حد مکان مؤسسه ضامن را در جریان ضبط کالاهایی (از جمله وسایل حمل و نقل) که تحت پوشش اوراق ورود موقت و ضمانت مؤسسه مزبور می باشند و توسط خود آنها یا از طرف آنها صورت گرفته است و اقداماتی که در نظر دارند انجام دهند، قرار می­دهند.

ماده۱۶ـ در صورت تقلب، تخلف، یا سوء استفاده، طرفهای متعاهد حق خواهند داشت با وجود مقررات این پیوست علیه اشخاصی که اوراق ورود موقت را به کار می‌گیرند به منظور وصول حقوق و عوارض ورودی و سایر وجوه قابل مطالبه و همچنین برای وضع مجازاتهایی که این اشخاص سزاوار آن هستند اقامه دعوی نمایند. در چنین مواردی مؤسسات باید مقامهای گمرکی را یاری دهند.

ماده۱۷ـ اوراق ورود موقت یا قسمتهایی از آنها که صادر شده یا در نظر است در قلمرویی که در آن وارد می شود صادر گردد و توسط مؤسسه ضامن، سازمان بین‌المللی یا مقامهای گمرکی یک طرف متعاهد به مؤسسات صادرکننده ارسال می گردند باید با معافیت از پرداخت حقوق و عوارض ورودی و بدون هر نوع ممنوعیت یا محدودیت ورودی پذیرفته شوند. به هنگام صدور باید تسهیلات مشابهی اعطاء گردد.

ماده۱۸ـ

۱ـ هر طرف متعاهد حق دارد طبق ماده (۲۹) این کنوانسیون در ارتباط با پذیرفتن دفترچه­های آ.ت.آ جهت حمل و نقل پستی قید تحدید تعهد در نظر بگیرد.

۲ـ هیچ قید تحدید تعهد دیگری نسبت به این پیوست مجاز نمی باشد.

ماده۱۹ـ

۱ـ این پیوست به محض لازم­الاجراء شدن آن طبق ماده (۲۷) این کنوانسیون به اعتبار کنوانسیون گمرکی درباره دفترچه آ.ت.آ برای ورود موقت کالا منعقده در بروکسل در تاریخ ۶ دسامبر ۱۹۶۱ میلادی (۱۵/۹/۱۳۴۰ هجری شمسی) (کنوانسیون آ.ت.آ) در روابط بین طرفهای متعاهدی که این پیوست را پذیرفته اند و طرف متعاهد کنوانسیون مزبور می­باشند خاتمه خواهد داد و جایگزین آن خواهد شد.

۲ـ با وجود مقررات بند (۱) این ماده دفترچه­های آ.ت.آ که در اجرای مقررات کنوانسیون گمرکی درباره دفترچه آ.ت.آ صادر گردیده­اند، قبل از لازم‌الاجراء شدن این پیوست تا تکمیل عملیاتی که برای انجام آن صادر گردیده اند، مورد قبول خواهند بود.

ضمیمه (۱) پیوست (الف)

مدل دفترچه آ.ت.آ

دفترچه آ.ت.آ باید به زبان فرانسوی یا انگلیسی چاپ گردد و در صورت لزوم ممکن است همچنین به زبان دوم به چاپ برسد.

ابعاد دفترچه آ.ت.آ باید ۲۱۰ در ۳۹۶ میلیمتر و ابعاد پروانه­ها ۲۱۰ در ۲۹۷ میلیمتر ­باشد.

زنجیره ضمانت بین­المللی

دفترچه آ.ت.آ

برای ورود موقت کالاها

کنوانسیون ورود موقت

(قبل از پر کردن دفترچه، یادداشت صفحه ۳جلد خوانده شود)

الف ـ دارنده دفترچه و نشانی

برای استفاده مؤسسه صادرکننده

ب ـ به نمایندگی*

(الف)  دفترچه آ.ت.آ شماره

پ ـ مصرف پیش‌بینی شده برای کالاها

(ت)  صادر شده توسط

(پ)  معتبر است تا

                          /     /

  (لغایت) روز     ماه     سال

این دفترچه در کشورها / قلمروهای گمرکی زیر به موجب ضمانت مؤسسات مشروح در زیر معتبر می باشند:

دارنده این دفترچه و نماینده او متعهد می­شوند قوانین و مقررات کشور/ قلمرو گمرکی صدور و کشور/قلمرو گمرکی ورود موقت را رعایت نمایند.

گواهی مقامهای گمرکی

(الف) علامتهای مشخصه به صورتی که در ستون ۷ مقابل شماره(های) ردیف(های) زیر از فهرست عمومی مندرج می­باشند اضافه شده اند.

.............................................

(ب) کالاها مورد بازرسی قرار گرفت*

بلی £          خیر £

(پ) ثبت گردیده به شماره*..........................................

(ت) ....................................................

اداره گمرک محل    تاریخ (روز   ماه   سال) امضا و مهر

امضاء نماینده و مهر مؤسسه صادرکننده

....................../.........../.............

محل و تاریخ صدور (روز  ماه  سال)

...................................  امضاء دارنده دفترچه

* چنانچه قابل اعمال باشد.

علامتهای مشخصه به صورتی که در ستون ۷ در مقابل شماره(های) ردیف(های) زیر از فهرست عمومی مندرج می‌باشند اضافه شده­اند.

........................................................................................................................................................................................................................................

....................................

گمرک

...............

محل

......../.........../.........

تاریخ (روز ماه  سال)

..............................

امضاء و مهر

علامتهای مشخصه به صورتی که در ستون ۷ در مقابل شماره(های) ردیف (های) زیر از فهرست عمومی مندرج می باشند اضافه شده­اند.

........................................................................................................................................................................................................................................

....................................

اداره گمرک

...................

محل

......../........../.......

تاریخ (روز ماه  سال)

.............................

امضاء و مهر

فهرست عمومی

شماره ردیف

مشخصات تجاری کالاها و احیاناً علامت و شماره آنها

تعداد قطعات

وزن یا حجم

ارزش*

کشور مبدأ**

برای استفاده گمرک

۱

۲

۳

۴

۵

۶

۷

جمع کل یا قابل نقل

* ارزش تجاری در کشور/ قلمرو گمرکی صدور دفترچه و به پول رایج آن، جز چنانچه به گونه دیگری بیان شده باشد.

**کشور مبدأ را چنانچه با کشور/ قلمرو گمرکی محل صدور دفترچه متفاوت است با به کارگیری کد بین­المللی سازمان استاندارد بین­المللی مشخص نمایید.


پروانه......     شماره .......     صفحه مکمل شماره.......          دفترچه آ.ت.آ شماره ........

شماره ردیف

مشخصات تجاری کالاها و احیاناً علامت و شماره آنها

تعداد قطعات

وزن یا حجم

ارزش *

کشور مبدأ **

برای استفاده گمرک

۱

۲

۳

۴

۵

۶

۷

جمع کل نقل شده

جمع کل یا قابل نقل

* ارزش تجاری در کشور/ قلمرو گمرکی صدور دفترچه و به پول رایج آن، جز چنانچه به گونه دیگری بیان شده باشد.

** کشور مبدأ را چنانچه با کشور/ قلمرو گمرکی محل صدور دفترچه متفاوت است با به کارگیری کد بین­المللی سازمان استاندارد بین­المللی مشخص نمایید.



پروانه......       شماره .......         صفحه مکمل شماره.......          دفترچه آ.ت.آ شماره ........

شماره ردیف

مشخصات تجاری کالاها و احیاناً علامت و شماره آنها

تعداد قطعات

وزن یا حجم

ارزش *

کشور مبدأ **

برای استفاده گمرک

۱

۲

۳

۴

۵

۶

۷

جمع کل نقل شده

جمع کل یا قابل نقل

* ارزش تجاری در کشور/ قلمرو گمرکی صدور دفترچه و به پول رایج آن، جز چنانچه به گونه دیگری بیان شده باشد.

** کشور مبدأ را چنانچه با کشور/ قلمرو گمرکی محل صدور دفترچه متفاوت است با به کارگیری کد بین­المللی سازمان استاندارد بین­المللی مشخص نمایید.

          پروانه صادرات شماره ........                             دفترچه آ.ت.آ شماره ......

۱ـ کالاهای مشروح در فهرست عمومی تحت شماره (های) .................................................................................................................

................................................................................................................................................................................. صادر شده­اند.

۲ـ تاریخ انقضاء مهلت مقرر برای ورود مجدد کالا با معافیت*

                                             روز   ماه  سال ....../......./........

۳ـ ملاحظات دیگر*..............................

......................................................................  .........................................................................

۷ـ

.....................................................................

امضاء و مهر

۴ـ

..................................................

اداره گمرک

۵ ـ

..................................................

محل

 ۶ ـ

..................................................

تاریخ (روز ماه سال)

* چنانچه قابل اعمال باشد.

<><><><>

صادرات

الف ـ دارنده دفترچه و نشانی

برای استفاده مؤسسه صادرکننده

چ ـ پروانه صدورشماره...............

(الف) دفترچه آ.ت.آ شماره.................

ب ـ به نمایندگی*

(ب) صادر شده توسط

پ ـ مصرف پیش‌بینی شده برای کالا

(پ) معتبر است تا

......................./............./...............

(لغایت )    روز    ماه    سال

ت ـ وسایل حمل و نقل

فقط برای استفاده گمرک

ح ـ ترخیص به هنگام صدور

(الف) کالاهای موضوع اظهارنامه فوق صادر شده­اند.

(ب) تاریخ انقضاء مهلت مقرر برای ورود موقت با معافیت

روز    ماه    سال

(پ) این پروانه باید به اداره گمرک

..........................................................

ارسال گردد*

(ت) سایر ملاحظات: *

در.......................................................

اداره گمرک

............/....../.......       .................

تاریخ  روز  ماه  سال       امضاء و مهر

ث ـ جزئیات بسته­ها (تعداد، نوع، علائم و غیره)

ج ـ اظهارنامه صدور مجدد موقت

اینجانب امضاءکننده مجاز زیر:

الف) اعلام می­نمایم کالاهای مندرج در این ورقه که در فهرست عمومی کالاها تحت شماره(های) ...................................................................................

.................................................................................

قید گردیده­اند به طور موقت صادر می­نمایم

.........................................................................................

ب) تعهد می­نمایم که کالاها را در مدت تعیین شده توسط گمرک ورود مجدد، صادر نمایم یا وضعیت آنها را طبق قوانین و مقررات کشور/قلمرو گمرگی ورود موقت تنظیم نمایم.

پ) گواهی می کنم که اطلاعات داده شده در این پروانه طبق واقع و کامل است.

<><>

محل................. تاریخ (روز/ماه/سال)......../......../........

نام................................................................................................

امضاء..........................................................................................

* چنانچه قابل اعمال باشد.

فهرست عمومی

شماره ردیف

مشخصات تجاری کالاها و احیاناً علامت و شماره آنها

تعداد قطعات

وزن یا حجم

ارزش *

کشور مبدأ **

برای استفاده گمرک

۱

۲

۳

۴

۵

۶

۷

جمع کل نقل شده

 

جمع کل یا قابل نقل

* ارزش تجاری در کشور/ قلمرو گمرکی صدور دفترچه و به پول رایج آن، جز چنانچه به گونه دیگری بیان شده باشد.

** کشور مبدأ را چنانچه با کشور/ قلمرو گمرکی محل صدور دفترچه متفاوت است با به کارگیری کد بین­المللی سازمان استاندارد بین­المللی مشخص نمایید.

۱ـ کالاهای مشروح در فهرست عمومی تحت شماره(های) ........................................................................................

به طور موقت وارد شده­اند.

۲ـ تاریخ انقضاء مهلت مقرر برای ورود مجدد کالا با معافیت *

                         روز   ماه  سال ....../......./........

۳ـ ثبت شده تحت شماره مرجع .....................................................................................................................................

۴ـ ملاحظات دیگر*

........................................................................................

۸ ـ

.....................................

امضاء و مهر

۵ ـ

.................................................

اداره گمرک

۶ ـ

.......................................

محل

۷ـ

................................................. تاریخ (روز  ماه سال)

* چنانچه قابل اعمال باشد.

<><><><>

واردات

الف ـ دارنده دفترچه و نشانی

چ ـ برای استفاده مؤسسه صادرکننده

پروانه ورود شماره ...............

(الف) دفترچه آ.ت.آ شماره .....................

ب ـ به نمایندگی*

(ب) صادر شده توسط

پ ـ مصرف پیش‌بینی شده برای کالا

(پ) معتبر است تا

......................./............./...............

(لغایت)    روز    ماه    سال

ت ـ وسایل حمل ونقل

فقط برای استفاده گمرک

ح ـ ترخیص به هنگام ورود

(الف) کالاهای مذکور در اظهارنامه فوق به طور موقت وارد شده­اند.

(ب) تاریخ انقضاء مهلت مقرر برای صدورمجدد با معافیت

روز    ماه    سال

(پ) این پروانه باید به اداره گمرک

..........................................................

ارسال گردد *

(ت) سایر ملاحظات: *

در.......................................................

اداره گمرک

............/....../.......       .................

تاریخ  روز  ماه  سال       امضاء و مهر

ث ـ جزئیات بسته­ها (تعداد، نوع، علائم و غیره)

ج ـ اظهارنامه ورود موقت

اینجانب امضاءکننده مجاز زیر:

(الف) اعلام می نمایم کالاهای مندرج در این ورقه که در فهرست عمومی کالاها تحت شماره(های)

...................................................................

قید گردیده­اند با رعایت شرایط مقرر در قوانین ومقررات کشور/قلمروی گمرکی به طور موقت وارد می نمایم.

......................................................................

(ب) اظهار می دارم که کالاهای برای مصرف در موارد زیر می باشد

........................................................................

(پ) تعهد می نمایم قوانین و مقررات مزبور را رعایت نمایم و کالا­ های مذکور را در مدت معین شده توسط گمرک صدور مجدد نمایم یا وضعیت آنها را طبق قوانین و مقررات کشور/ قلمروی گمرکی ورودی را تنظیم نمایم.

(ت) گواهی می­کنم که اطلاعات داده شده

در این پروانه طبق واقع و کامل است.

<><>

محل.......................تاریخ (روز/ماه/سال)......../......../........

نام............................................................................................

امضاء.......................................................................................

* چنانچه قابل اعمال باشد.

شماره ردیف

مشخصات تجاری کالاها و احیاناً علامت و شماره آنها

تعداد قطعات

وزن یا حجم

ارزش *

کشور مبدأ **

برای استفاده گمرک

۱

۲

۳

۴

۵

۶

۷

جمع کل نقل شده

جمع کل یا قابل نقل

* ارزش تجاری در کشور/ قلمرو گمرکی صدور دفترچه و به پول رایج آن، جز چنانچه به گونه دیگری بیان شده باشد.

** کشور مبدأ را چنانچه با کشور/ قلمرو گمرکی محل صدور دفترچه متفاوت است با به کارگیری کد بین­المللی سازمان استاندارد بین­المللی مشخص نمایید.

   پروانه صادرات مجدد شماره ........               دفترچه آ.ت.آ شماره .......

۱ـ کالاهای مشروح در فهرست عمومی تحت شماره(های) .....................................................................................

که تحت پوشش پروانه(های) ورودی (های).......................................................................................

این دفترچه به طور موقت وارد شده، صدور مجدد گردیده اند.

۲ـ اقدامات اتخاذ شده در مورد کالاهایی که ارائه شده اما صدور مجدد نگردیده اند.

۳ـ اقدامات اتخاذ شده درمورد کالاهایی که ارائه نشده و در نظر نیست بعداً صدور مجدد گردند.

۴ـ ثبت شده تحت شماره مرجع*.....................................................................................

۸ ـ

........................................

            امضاء و مهر

۵ ـ

.............................................

اداره گمرک

۶ ـ

.............................................

محل

۷ـ

............................................. تاریخ (روز  ماه سال)

* چنانچه قابل اعمال باشد.

<><><><>

صادرات مجدد

الف ـ دارنده دفترچه و نشانی

 برای استفاده مؤسسه صادرکننده

چ ـ پروانه صدور مجدد شماره...............

(الف) دفترچه آ.ت.آ شماره.................

ب ـ به نمایندگی*

(ب) صادر شده توسط

پ ـ مصرف پیش‌بینی شده برای کالا

(پ) معتبر است تا

......................./............./...............

(لغایت)    روز    ماه    سال

ت ـ وسایل حمل و نقل

فقط برای استفاده گمرک

ح ـ ترخیص به هنگام صدور مجدد

(الف) کالاهای مذکور در جزء (الف) بند (ج) اظهارنامه فوق صدور مجدد شده اند.

(ب) اقدامات اتخاذ شده در مورد کالاهایی که ارائه شده اما صدور مجدد نشده اند:

..............................................................................................

(پ) اقدامات اتخاذ شده در مورد کالاهایی که ارائه نشده اند و در نظر نیست بعداً صدور مجدد شوند:

...............................................................................................

(ت) ثبت شده تحت شماره مرجع ................................

(ث) این پروانه باید به اداره گمرک

...............................................................................................

ارسال گردد *

(ج) سایر ملاحظات: *

در.......................................................

اداره گمرک

............/....../.......       .................

تاریخ  روز  ماه  سال       امضاء و مهر

ث ـ جزئیات بسته­ها (تعداد، نوع، علائم و غیره)

ج- اظهارنامه صدور مجدد

اینجانب امضاءکننده مجاز زیر:

(الف) اعلام می نمایم کالاهای مندرج در این ورقه که در فهرست عمومی کالاها تحت شماره(های)

...................................................................

قید گردیده­اند و به طور موقت تحت پوشش پروانه (های) ورود شماره(های)

..............................................................................

وارده شده بودند صادر می نمایم.

(ب) اظهار می دارم که کالاهای ارائه شده در مقابل ردیف(های) زیر برای صدور مجدد درنظر گرفته نشده اند:

........................................................................

(پ) اظهار می دارم کالاهای ردیف(های) زیر ارائه نشده و برای صدور مجدد درنظر گرفته نشده اند:

..............................................................................

(ت) در تأیید این اظهارنامه مدارک زیر را ارائه می نمایم:

..............................................................................

(ث) گواهی می کنم که اطلاعات داده شده در این پروانه طبق واقع و کامل است.

<><>

محل.......................تاریخ (روز/ماه/سال)......../......../........

نام......................................................................................

امضاء.................................................................................

* چنانچه قابل اعمال باشد.

شماره ردیف

مشخصات تجاری کالاها و احیاناً علامت و شماره آنها

تعداد قطعات

وزن یا حجم

ارزش *

کشور مبدأ **

برای استفاده گمرک

۱

۲

۳

۴

۵

۶

۷

جمع کل نقل شده

جمع کل یا قابل نقل

* ارزش تجاری در کشور/ قلمرو گمرکی صدور دفترچه و به پول رایج آن، جز چنانچه به گونه دیگری بیان شده باشد.

** کشور مبدأ را چنانچه با کشور/ قلمرو گمرکی محل صدور دفترچه متفاوت است با به کارگیری کد بین­المللی سازمان استاندارد بین­المللی مشخص نمایید.

پروانه گذر شماره ...............................                     دفترچه آ.ت.آ. شماره .........

ترخیص برای گذر

۱ـ کالاهای مندرج در فهرست عمومی تحت شماره (های).........................................

به طور گذری به اداره گمرک............................................... ارسال گردیده­اند.

۲ـ تاریخ انقضای مهلت مقرر برای صدور مجدد/ارائه

............./.........../............ روز /ماه /سال

صدور مجدد / ارائه کالاها به گمرک*

۳ـ ثبت شده تحت شماره مرجع            .......................................................

۷-

امضاء و مهر

۴ـ

............................

اداره گمرک

۵ ـ

............................

محل

۶ ـ

........./.........../.......

تاریخ (روز/ماه/سال)

گواهی تصفیه اداره گمرک مقصد

۱ـ کالاهای مذکور در بند (۱) بالا صدور مجدد/ارائه شده­اند

۲ـ ملاحظات دیگر* ...................................................

۶ ـ

امضاء و مهر

۳ـ

............................

اداره گمرک

۴ـ

............................

محل

۵ ـ

........./.........../.......

تاریخ (روز/ماه /سال)

* چنانچه قابل اعمال باشد.

<><><><>

قانون الحاق ایران به کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات

قانون الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات
ماده واحده - به دولت اجازه داده می شود به کنوانسیون بین المللی حفظ
نباتات سازمان خواربار و کشاورزی جهانی مورخ ۳ آوریل ۱۹۵۲ ملحق گردد و
موافقتنامه مزبور را که مشتمل بر یک مقدمه و پانزده ماده و یک پیوست
می باشد به موقع اجرا بگذارد.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن کنوانسیون ضمیمه پس از تصویب مجلس
شورای ملی در جلسه روز سه شنبه ۲۶/۲/۱۳۵۱ در جلسه فوق العاده روز چهارشنبه
هفتم تیر ماه یک هزار و سیصد و پنجاه و یک شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
نایب رییس مجلس سنا - دکتر سید محمد سجادی



سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات
۱۹۵۱
مقدمه :
دولت های متعاهد با علم به سودمند بودن همکاریهای بین المللی در مهار کردن
آفات و بیماریهای مربوط به نباتات و محصولات نباتی و جلوگیری از ورود و
سرایت آنها در کشورهای خود همچنین به منظور ایجاد هماهنگی نزدیک در
اقداماتی که برای نیل به این هدف لازم می باشد به شرح زیر موافقت می نمایند:
ماده ۱ - هدف و مسئولیت
۱ - به منظور ایجاد اقدامات همگانی و موثر در جلوگیری از ورود و شیوع
آفات و بیماریهای مربوط به نباتات و محصولات نباتی و تقویت اقدامات لازم
برای مهار کردن آنها دولت های متعاهد تعهد می نمایند که اقدامات قانونی -
فنی و اداری را طبق مقررات این کنوانسیون و مقررات تکمیلی که به موجب
ماده ۳ مورد توافق دول متعاهد قرار گرفته است معمول دارند.
۲ - هر دولت متعاهد مسئولیت اجرای مقررات این کنوانسیون را در کشور خود
قبول می نماید.
ماده ۲ - حدود فعالیت
۱ - در این کنوانسیون مقصود از کلمه "نباتات " تمام نباتات زنده و قسمت های
آنها منجمله بذور که دول متعاهد نظارت در ورود آنها را طبق مفاد ماده ۶
کنوانسیون با صدور گواهی نامه بهداشت نباتی را طبق مفاد مواد ۴ و ۵ لازم
تشخیص می دهند. همچنین مقصود از کلمات "محصولات نباتی " تمام محصولات غیر
مصنوع و نباتی الاصل است . منجمله بذوری که اصطلاح نباتی بر آنها ناظر نیست .
۲ - دولتهای متعاهد می توانند مفاد این کنوانسیون را طوری تعمیم بدهند که
شامل انبار - ظروف - وسائل حمل و نقل - لوازم بسته بندی و سایر وسائل
مربوط اعم از خاک که در نقل و انتقال بین المللی نباتات و محصولات نباتی به
کار برده می شود نیز گردد.
۳ - این کنوانسیون بالاخص به آفات و بیماریهای مهم که در معاملات بین المللی
حائز اهمیت می باشند ناظر خواهد بود.
ماده ۳ - قراردادهای تکمیلی
۱ - سازمان خوار بار و کشاورزی ملل متحد که از این پس به نام "فائو"
نامیده خواهد شد می تواند با پیشنهاد هر یک از دولت های متعاهد یا با
صلاحدید خود موافقتنامه ها و مقررات تکمیلی را برای منطقه به خصوص و یا
برای آفات و بیماریهای به خصوص و یا برای نباتات و محصولات نباتی به خصوص
و یا برای نقل و انتقال بین المللی نباتات و محصولات نباتی و یا به منظور
تکمیل مفاد کنوانسیون که برای حل مسائل خاص جهت حفظ نباتات مورد احتیاج
باشد وضع نماید.
۲ - اینگونه موافقتنامه های تکمیلی که بر طبق اساسنامه و مقررات فائو
تدوین خواهد گردید از طرف دولتهای متعاهد باید به مورد اجرا گذارده شود.
ماده ۴ - سازمان ملی برای حفظ نباتات
الف - دولت متعاهد در اسرع وقت ممکن و در حدود توانایی خود باید سازمان
رسمی ملی برای حفظ نباتات و انجام وظایف عمده زیر تشکیل دهد:
۱ - نظارت بر نباتات زنده در مناطق کشت اعم از مزارع - خزانه ها - باغات و
گلخانه ها و نظارت بر نباتات و محصولات نباتی در انبارها و نظارت در امور
حمل و نقل به منظور تهیه گزارش در مورد بروز آفات و بیماریهای نباتی و
جلوگیری از سرایت آنها.
۲ - معاینه نباتات و محصولات نباتی که مورد معاملات بین المللی قرار می گیرند
و تا حد امکان معاینه کالاهای دیگر که احتمال می رود ناقل آفات و بیماریهای
نباتی و محصولات نباتی باشند. همچنین معاینه و نظارت بر هر گونه موسسات
انبارداری و وسائل حمل و نقل نباتات و محصولات نباتی مورد استفاده در
معاملات بین المللی به منظور جلوگیری از شیوع آفات و بیماریهای نباتی و
محصولات نباتی به خارج از کشور.
۳ - ضد عفونی نمودن و سمپاشی نباتات و محصولات نباتی که مورد معاملات
بین المللی قرار می گیرند همچنین ضدعفونی نمودن ظروف - انبارها و هر گونه
وسائل نقلیه مربوط.
۴ - صدور گواهینامه بهداشتی که از این پس به نام گواهینامه بهداشتی
خوانده می شود دائر بر سالم بودن نباتات و محصولات نباتی با ذکر مبدا آنها.
ب - انتشار اطلاعات مربوط به نباتات و محصولات نباتی در داخل کشور و ارائه
طریق مبارزه با آفات و بیماریها برای از بین بردن آنها.
ج - انجام عملیات بررسی و تحقیقات در امور مربوط به حفظ نباتات . هر دولت
متعاهد موظف است گزارشی مربوط به سازمان ملی خود برای حفظ نباتات با
تغییراتی که احتمالا بعدها در آن داده خواهد شد برای مدیر کل فائو ارسال
دارد مشارالیه این اطلاعات را به کلیه کشورهای متعاهد تسلیم خواهد نمود.
ماده ۵ - گواهینامه بهداشتی .
۱ - هر دولت متعاهد ترتیب صدور گواهینامه بهداشتی را که با آیین نامه های
حفظ نباتات سایر دول متعاهد مطابقت داشته باشد به شرح زیر اتخاذ خواهد
نمود:
الف - معاینه و صدور گواهینامه توسط یا تحت نظارت مقامات فنی با تجربه که
دارای اطلاعات کامل و صحیح باشند به نحوی انجام خواهد شد تا در موقع ورود
به کشورهای دیگر گواهینامه بهداشتی صادره مورد قبول و اطمینان مقامات
مربوط قرار گیرد.
ب - گواهینامه مربوط به نباتاتی که برای غرس و یا تکثیر مورد احتیاج
می باشد باید مانند فرم نمونه ای که پیوست به کنوانسیون می باشد تهیه گردد و
متضمن اطلاعات دیگری که مورد تقاضای واردکننده است باشد. این فرم نمونه را
نیز می توان برای گواهی سایر نباتات و محصولات نباتی به کار برد مگر این که
از طرف کشور واردکننده تقاضای دیگری به عمل آمده باشد.
ج - متن گواهینامه نباید مخدوش و یا تغییر داده شده باشد.
۲ - دولتهای متعاهد که نباتات را برای غرس و یا تکثیر وارد می نمایند تعهد
می نمایند تقاضای گواهینامه ای که مغایر با نمونه پیوست به کنوانسیون باشد
ارائه ندهند.
ماده ۴ - مقررات مربوط به واردات .
۱ - دولتهای متعاهد به منظور جلوگیری از ورود بیماری و آفت در کشور خود
اختیارات کامل دارند که ورود نباتات و محصولات نباتی را تحت ضوابطی مجاز
نمایند و در انجام این منظور حق خواهند داشت که :
الف - برای ورود نباتات و محصولات نباتی محدودیتی قائل گردند.
ب - از ورود بعضی نباتات و محصولات نباتی و یا قسمتی از آنها جلوگیری به
عمل آورند.
ج - از بعضی نباتات و محصولات نباتی وارد شده معاینه به عمل آورده و در
صورت لزوم آنها را تحت قرنطینه قرار دهند.
د - ضد عفونی نمودن و یا از بین بردن نباتات و محصولات نباتی مورد حمل و
نقل و یا جلوگیری از ورود آنها.
۲ - به منظور ممانعت هرچه کمتر از معاملات بین المللی کشورهای متعاهد تقبل
می نمایند مندرجات بند ۱ این ماده را با توجه به مقررات مجری دارند:
الف - دولتهای متعاهد نمی توانند به موجب مقررات داخلی خود مربوط به حفظ
نباتات مبادرت به هیچیک از اقدامات مندرج در بند ۱ این ماده به نمایند
مگر این که اقدام مذکور از نظر بهداشت نباتات ضروری شناخته شود.
ب - اگر دولت متعاهد برای ورود نباتات و محصولات نباتی محدودیتهایی درنظر
بگیرد و یا برای ورود آنها شرایطی قائل گردد لازم است بلافاصله این محدودیت
و شرایط را منتشر نموده و آنها را به اطلاع مراکز حفظ نباتات سایر دولتهای
متعاهد و فائو برساند.
ج - اگر دولت متعاهدی قانونی برای جلوگیری از ورود پاره ای نباتات و
محصولات نباتی تدوین نماید لزوما باید به فوریت تصمیم مدلل خود را منتشر
نموده و آن را به اطلاع سایر دولتهای متعاهد و فائو برساند.
د - اگر دولت متعاهدی مایل باشد بعضی از نباتات و محصولات نباتی از طریق
نقاط معینی وارد کشورش شود باید این نقاط را طوری انتخاب نماید که بدون
جهت مانع معاملات بین المللی نگردد علاوه بر این دولت متعاهد مذکور باید
بلافاصله صورتی شامل نقاط مذکور را تهیه و آن را به مراکز حفظ نباتات سایر
دولتهای متعاهد و فائو تسلیم نماید. محدودیتهای مربوط به نقاط تعیین شده
ورود فقط موقعی مجاز خواهد بود که نباتات و محصولات نباتی مربوط با
گواهینامه بهداشتی همراه بوده و تحت معاینه و یا عملیات مخصوصی قرار
گیرد.
ه - هر گونه معاینه توسط مراکز حفظ نباتات یک دولت متعاهد باید به فوریت
و با درنظر گرفتن فسادپذیری نباتات مربوط صورت گیرد و اگر مشاهده شود که
کالای وارداتی در بعضی جهات با شرایط قانونی کشور واردکننده مطابقت
نمی نماید موضوع باید بلافاصله به استحضار کشور صادرکننده برسد. اگر تمام و
یا قسمتی از کالا معدوم گردد بلافاصله یک صورت جلسه رسمی برای مرکز حفظ
نباتات کشور صادرکننده ارسال خواهد شد.
و - دولتهای متعاهد باید طوری اقدام نمایند که احتیاج به گواهینامه
بهداشتی برای آن محصولات نباتی که جهت غرس مورد نیاز می باشد به حداقل
تقلیل یابد مانند حبوبات - میوه - سبزیجات و انواع گل .
ز - دولتهای متعاهد برای مطالعه و بررسی انواع آفات و بیماری می توانند با
اتخاذ تدابیر و احتیاط لازم به منظور جلوگیری از اشاعه آفات و بیماری
نباتات و محصولات نباتی نباتات بیمار و آفت زده را وارد کشور خود نمایند.
۳ - اقداماتی که در این ماده ذکر شده نباید درباره کالایی که به عنوان
ترانزیت از کشوری می گذرد مورد استفاده قرار گیرد مگر این که این اقدام از
نظر حمایت از محصولات داخلی خود آن کشور واجب و ضروری باشد.
ماده ۷ - همکاری بین المللی .
به منظور نیل به اهداف کنوانسیون حاضر - دولتهای متعاهد در حدود توانایی
خود با یکدیگر همکاری خواهند نمود به خصوص در موارد زیر:
الف - دولتهای متعاهد متعهد می شوند که به منظور تشکیل مرکز اطلاعات جهانی
در کشور خود مربوط به بیماریها و آفات نباتی با حداکثر استفاده از خدمات
سازمانهای موجود در این زمینه با فائو همکاری نمایند و از بدو تاسیس این
مرکز اطلاعات زیر را مرتب و در فواصل معین در اختیار فائو قرار دهند:
۱ - گزارش در مورد آغاز و شیوع آفات و بیماریهای نباتات و محصولات نباتی
که در حال حاضر و یا در آتیه خطرناک به نظر می رسند و حائز اهمیت اقتصادی
می باشند.
۲ - اطلاعات راجع به کشف طرق موثر مبارزه با آفات و بیماریهای نباتات و
محصولات نباتی .
ب - دولتهای متعاهد در حدود امکانات خود موافقت می نمایند که در مبارزه با
آفات و بیماریهای مهمی که محصولات نباتی را جدا تهدید نموده و احتیاج به
اقدام بین المللی دارد شرکت نمایند.
ماده ۸ - سازمان منطقه ای حفظ نباتات .
۱ - دولتهای متعاهد تعهد می نمایند که برای تاسیس سازمان های حفظ نباتات در
حوزه های مناسب با یکدیگر همکاری نمایند.
۲ - سازمان منطقه ای حفظ نباتات باید وظیفه هماهنگی را در منطقه مربوط
انجام داده و برای نیل به اهداف کنوانسیون در فعالیت های گوناگون شرکت
نماید.
ماده ۹ - حل اختلافات .
۱ - اگر در تفسیر و یا اجرای مفاد کنوانسیون اختلافی بروز نماید و یا اگر
دولت متعاهدی تشخیص دهد که اقدام دولت متعاهد دیگر برخلاف وظایفی است که
طبق مفاد مواد ۵ و ۶ کنوانسیون به خصوص در مورد ممانعت و یا محدودیت ورود
نباتات و محصولات نباتی به او محول شده است این دولت و یا دولت های متعاهد
ذینفع می توانند از مدیر کل فائو تقاضا نمایند که کمیته ای را برای رسیدگی
به اختلاف موجود تعیین نماید.
۲ - مدیر کل فائو پس از مشورت با دولت مربوط کمیته کارشناسی را که
نمایندگان دول ذینفع نیز جز آن خواهند بود تعیین و با توجه به اسناد و
مدارکی که دول ذینفع ارائه خواهند داد به موضوع رسیدگی به عمل خواهد آمد.
این کمیته نظریات خود را برای مدیر کل فائو ارسال و مشارالیه سپس آن را
برای دول ذینفع و سایر دول متعاهد ارسال خواهد نمود.
۳ - دولت های متعاهد موافقت می نمایند که نظریه کمیته هرچند که نافذ و
لازم الاجرا نمی باشد لیکن در آینده بین دول متعاهد مبنای مذاکره برای حل
اختلاف موجود قرار خواهد گرفت .
۴ - هزینه کمیته کارشناسان بر عهده دولتهای ذینفع خواهد بود.
ماده ۱۰ - جانشین سازی موافقتنامه های قبلی .
این کنوانسیون به کنوانسیون مورخ ۳ نوامبر ۱۸۸۱ به کنوانسیون اضافی که در
تاریخ ۱۵ آوریل ۱۸۸۹ در برن به امضا رسیده و کنوانسیون بین المللی حفظ
نباتات که در تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۲۹ در رم به امضا رسیده است خاتمه بخشیده
و خود جانشین آنها می باشد.
ماده ۱۱ - قلمرو اجرایی .
۱ - هر دولت متعاهد می تواند در موقع تصویب و یا الحاق به کنوانسیون و یا
هر موقع دیگر بعد از آن اظهارنامه ای برای مدیر کل فائو بفرستد مبنی بر
این که مقررات کنوانسیون در کلیه اراضی و یا قسمتی از آن که دولت مذکور
مسئولیت روابط بین المللی آن را به عهده دارد قابل اجرا می باشد. متن این
اظهارنامه ۳۰ روز پس از دریافت توسط مدیر کل فائو نافذ خواهد بود.
۲ - هر دولت متعاهد که بر طبق بند ۱ این ماده اظهارنامه محدودیت ارضی را
برای مدیر کل فائو می فرستد می تواند هر وقت که لازم بداند اظهارنامه دیگری
که طی آن مفاد اظهارنامه قبلی تعدیل شده باشد برای مدیر کل فائو ارسال
دارد اظهارنامه تعدیلی نیز ۳۰ روز پس از دریافت توسط مدیر کل فائو نافذ
خواهد بود.
۳ - مدیر کل فائو وصول این اظهارنامه ها را به تمام امضاکنندگان این
کنوانسیون اطلاع خواهد داد.
ماده ۱۲ - تصویب و الحاق .
۱ - این کنوانسیون تا اول ماه می ۱۹۵۲ برای امضای کلیه دولتها مفتوح
خواهد بود و در اسرع وقت ممکن به تصویب خواهد رسید. اسناد مربوط به
مصوبات نزد مدیر کل فائو نگهداری خواهد شد و مشارالیه تاریخ دریافت اسناد
را به اطلاع دولتهای امضاکننده خواهد رسانید.
۲ - همین که کنوانسیون بر طبق ماده ۱۴ لازم الاجرا گردید دولتهای غیر متعاهد
نیز می توانند تقاضای الحاق به آن را بنمایند. این عضویت با سپردن اسناد
الحاق نزد مدیر کل فائو صورت پذیر می باشد و مشارالیه این امر را به اطلاع
سایر اعضا امضاکننده خواهد رسانید.
ماده ۱۳ - اصلاحات .
۱ - هر گونه پیشنهاد برای اصلاح مفاد این کنوانسیون باید به مدیر کل فائو
تسلیم گردد.
۲ - هر پیشنهاد اصلاحی در مورد کنوانسیون که از دولت متعاهدی به مدیر کل
فائو واصل می گردد در جلسه معمولی و یا در یک کنفرانس خصوصی فائو برای
موافقت مطرح خواهد شد و اگر این پیشنهاد حاوی تغییرات مهم فنی و یا
تعهدات بیشتری برای دولتهای متعاهد باشد موضوع قبل از طرح در جلسه معمولی
و یا کنفرانس خصوصی توسط کمیته مشورتی کارشناسان فائو مورد مطالعه و
بررسی قرار خواهد گرفت .
۳ - هر پیشنهاد اصلاحی نباید دیرتر از تاریخ ارسال دستور جلسه کنفرانس
مربوط به رسیدگی به موضوع توسط دبیر کل فائو در اختیار دولت های متعاهد
قرار گیرد.
۴ - هر پیشنهاد اصلاحی باید به تصویب کنفرانس فائو رسیده و ۳۰ روز پس از
تصویب آن به وسیله دو سوم دولتهای متعاهد لازم الاجرا می گردد اصلاحاتی که
متضمن تعهدات جدید برای دولتهای متعاهد می باشد در مورد هر یک از آن
دولتها ۳۰ روز پس از پذیرش اصلاحیه مزبور توسط دولت مربوط لازم الاجرا خواهد
شد.
۵ - اسناد پذیرش اصلاحیه ای که تعهدات جدیدی برای دولتهای متعاهد ایجاد
می نماید توسط مدیر کل فائو نگهداری خواهد شد و مشارالیه دریافت پذیرش و
قابل اجرا بودن آن را به اطلاع دولتهای متعاهد خواهد رسانید.
ماده ۱۴ - لازم الاجرا شدن کنوانسیون .
همین که این کنوانسیون از طرف سه دولت امضاکننده به تصویب رسید بلافاصله
مقررات مربوط بین آنها نافذ خواهد بود و سپس هر دولتی که کنوانسیون را
امضا نماید به مجرد این که سند موافقت و یا الحاق خود را به کنوانسیون
تسلیم نماید مقررات درباره آن نیز قابل اجرا خواهد بود.
ماده ۱۵ - فسخ
۱ - هر دولت متعاهد می تواند هر موقع که بخواهد با تسلیم اخطاریه ای به
مدیر کل فائو کنوانسیون حاضر را فسخ نماید.
مدیر کل فائو بلافاصله موضوع را به اطلاع دولتهای امضاکننده کنوانسیون
خواهد رسانید.
۲ - فسخ کنوانسیون یک سال پس از دریافت اخطاریه توسط مدیر کل فائو نافذ
خواهد بود.
پیوست نمونه فرم گواهینامه بهداشت
خدمات حفظ نباتات
کشور شماره
بدینوسیله گواهی می شود که نباتات یا قسمتهایی از نباتات و یا محصولات
نباتی که ذیلا نام برده می شوند و یا نمونه های واقعی آنها در تاریخ .
مورد آزمایش کامل توسط آقای که کارمند مجاز اداره
می باشد قرار گرفته و به نظر ایشان عاری از هر گونه بیماری و آفت مضره
می باشند بنابراین محموله فوق با تمام مقررات بهداشتی کشور واردکننده که
در اطلاعیه های مربوط منتشر شده است مطابقت می نماید.
تدخین یا ضد عفونی کردن محموله (در صورتی که مقررات کشور واردکننده ایجاب
نماید).
در تاریخ ...... عملی که انجام شده
مدتی که عمل روی کالا انجام شده ...... مواد شیمیایی
که به مصرف رسیده است .
عطف به مقررات مربوط.
تاریخ ...... ۱۳
امضا ...... سمت ...... مهر اداره
شرح کالای فرستاده شده
نام و نشانی صادرکننده .
نام و نشانی تحویل گیرنده .
تعداد و مشخصات بسته ها.
علامت مشخص کننده .
مبدا (اگر مورد تقاضای واردکننده باشد)
وسیله حمل و نقل .
مقصد.
مقدار و نام محصول .
نام علمی گیاه (اگر مورد تقاضای واردکننده باشد)
کنوانسیون فوق مشتمل بر یک مقدمه و پانزده ماده و یک پیوست منضم به قانون
الحاق دولت شاهنشاهی ایران به کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات می باشد.
نایب رییس مجلس سنا - دکتر سید محمد سجادی

قانون الحاق ایران به کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی

شماره۲۳۲۶۵/۲۵۶ ۹/۴/۱۳۹۳

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی

حجت الاسلام والمسلمین جناب آقای دکتر حسن روحانی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
عطف به نامه شماره ۲۵۶۲۹۴/۴۷۱۶۰ مورخ ۲۲/۱۲/۱۳۹۱ در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی که با عنوان لایحه به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز دوشنبه مورخ ۵/۳/۱۳۹۳ و تأیید شورای محترم نگهبان، به پیوست ابلاغ می گردد.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

شماره۳۷۵۱۱ ۱۸/۴/۱۳۹۳

وزارت راه و شهرسازی
در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران «قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی» که در جلسه علنی روز دوشنبه مورخ پنجم خرداد ماه یکهزار و سیصد و نود و سه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۴/۴/۱۳۹۳ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۲۳۲۶۵/۲۵۶ مورخ ۹/۴/۱۳۹۳ مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجرا ابلاغ می گردد.
با توجه به اصل یکصد و بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اجرای مفاد موافقتنامه منوط به انجام تشریفات امضا و ترتیبات مندرج در ماده (۱۷) موافقتنامه می باشد.

رئیس جمهور ـ حسن روحانی

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی

ماده واحده ـ به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می شود به کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی مورخ نوزدهم نوامبر یکهزار و نهصد و هفتاد و شش میلادی (۲۸/۸/۱۳۵۵ هجری شمسی) به شرح پیوست مشتمل بر بیست و سه ماده ملحق گردد و اسناد الحاق را نزد امین اسناد کنوانسیون تودیع نماید.
تبصره ۱ـ به موجب بند (۱) ماده (۱۸) کنوانسیون، جزهای (ت) و (ث) بند (۱) ماده (۲) آن، توسط دولت جمهوری اسلامی ایران اعمال نمی شود.
تبصره ۲ـ رعایت اصل هفتاد و هفتم (۷۷) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران برای هرگونه بازنگری یا اصلاح کنوانسیون و بازنگری مقادیر تحدید و واحد محاسبه یا واحد پولی در اجرای مواد (۲۰) و (۲۱) الزامی است.

کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی
(مصوب ۱۹ نوامبر ۱۹۷۶ میلادی برابر با ۲۸/۸/۱۳۵۵ هجری شمسی)

دولت های عضو این کنوانسیون؛
با تشخیص مطلوبیت تعیین برخی قواعد یکسان مربوط به تحدید مسؤولیت دعاوی دریایی از طریق توافق؛
تصمیم گرفته اند بدین منظور کنوانسیونی را منعقد نمایند و در این باره به صورت زیر توافق نموده اند:

فصل اول ـ حق تحدید
ماده ۱ـ اشخاص محق به محدود کردن مسؤولیت
۱ـ مالکین کشتی و نجات دهندگان به نحوی که در ادامه تعریف شده اند، می توانند مسؤولیت خود را طبق قواعد این کنوانسیون برای دعاوی دریایی مذکور در ماده (۲) محدود نمایند.
۲ـ اصطلاح «مالک کشتی» یعنی مالک، اجاره کننده، مدیر و بهره بردار یک کشتی دریاپیما
۳ـ نجات دهنده یعنی هر شخص ارائه دهنده خدمات در ارتباط مستقیم با عملیات نجات. عملیات نجات، عملیات موضوع جزهای (ت)، (ث) و (ج) بند (۱) ماده (۲) را نیز شامل می شود.
۴ـ اگر هر یک از دعاوی مقرر در ماده (۲) علیه هر شخصی اقامه شود که مالک کشتی یا نجات دهنده برای فعل، مسامحه یا تقصیر آن شخص، مسؤول است، چنین شخصی محق خواهد بود خود را از تحدید مسؤولیت مقرر در این کنوانسیون، بهره مند نماید.
۵ ـ در این کنوانسیون مسؤولیت مالک کشتی شامل مسؤولیت دعوی اقامه شده علیه خود کشتی نیز خواهد شد.
۶ ـ بیمه گر مسؤولیت دعاوی مشـمول تحدید مـسؤولیت، طبق قـواعد این کنوانسیون، حق بهره مندی از منافع این کنوانسیون را به همان میزان خود بیمه گزار خواهد داشت.
۷ـ عمل استناد به تحدید مسؤولیت، پذیرش مسؤولیت را ایجاب نمی کند.
ماده ۲ـ دعاوی مشمول تحدید
۱ـ با رعایت مواد (۳) و (۴)، دعاوی زیر، مبنای مسؤولیت هر چه باشد، مشمول تحدید مسؤولیت خواهند بود:
(الف) دعاوی مربوط به از دست دادن جان یا جراحت شخصی یا تلف یا خسارت به اموال (از جمله خسارت به تجهیزات لنگرگاهی، حوضچه ها و آبراه ها و وسایل کمک ناوبری)، که در کشتی یا در رابطه مستقیم با عملیات کشتی یا عملیات نجات روی دهد و ضرر و زیان تبعی ناشی از این موارد
(ب) دعاوی مربوط به ضرر و زیان ناشی از تأخیر در حمل کالا، مسافرین یا بار آنها از طریق دریا
(پ) دعاوی مربوط به سایر ضرر و زیان های ناشی از نقض حقوقی غیر از حقوق قراردادی که در ارتباط مستقیم با بهره برداری از کشتی یا عملیات نجات روی می دهد.
(ت) دعاوی مربوط به بالاآوردن، انتقال، منهدم کردن یا بی خطر کردن کشتی ای که غرق شده، تبدیل به لاشه شده، به گل نشسته یا از آن اعراض شده از جمله هر چیزی که در چنین کشتی ای وجود دارد یا وجود داشته است.
(ث) دعاوی مربوط به انتقال، منهدم کردن یا بی خطر کردن کالای کشتی
(ج) دعاوی شخصی غیر از شخص مسؤول در مورد اقدامات متخذه به منظور دفع یا تقلیل ضرر و زیان برای چیزی که شخص مسؤول می تواند مسؤولیت خود را طبق این کنوانسیون محدود نماید و ضرر و زیان بعدی ناشی از چنین اقداماتی؛
۲ ـ دعاوی مذکور در بند (۱)، حتی اگر از طریق اقامه دعوای ثانوی یا جبران خسارت به موجب قرارداد یا به نحو دیگر اقامه شده باشد، مشمول تحدید مسؤولیت خواهند بود. با این حال، دعاوی مذکور در جزهای (ت)، (ث) و (ج) ماده (۱) تا حدی که این دعاوی مربوط به اجرت به موجب قراردادی با شخص مسؤول باشند، مشمول تحدید مسؤولیت نخواهند شد.
ماده ۳ـ دعاوی مستثنی از تحدید
قواعد این کنوانسیون نسبت به موارد زیر اعمال نخواهد شد:
(الف) دعاوی برای نجات یا حق السهم در خسارت مشترک
(ب) دعاوی برای خسارت آلودگی نفتی به معنی مذکور در کنوانسیون بین المللی مسؤولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی مورخ ۲۹ نوامبر ۱۹۶۹ (۸/۹/۱۳۴۸) یا هر اصلاحیه یا تشریفات (پروتکل) آن که لازم الاجرا باشد؛
(پ) دعاوی مشمول هر کنوانسیون بین المللی یا قوانین و مقررات ملی حاکم بر تحدید مسؤولیت یا ممنوعیت تحدید مسؤولیت خسارات اتمی
(ت) دعاوی علیه مالک کشتی اتمی برای خسارات اتمی
(ث) دعاوی مستخدمان مالک کشتی یا نجات دهنده که وظایف آنها مرتبط با کشتی یا عملیات نجات است از جمله دعاوی ورثه آنها، بستگان یا سایر اشخاصی که حق طرح چنین دعاوی ای را دارند، اگر به موجب قانون حاکم بر قرارداد خدمت بین مالک کشتی یا نجات دهنده و چنین مستخدمانی، مالک کشتی یا نجات دهنده محق بر تحدید مسؤولیت خود در رابطه چنین دعاوی ای نباشد، یا اگر او توسط قانون مزبور تنها مجاز به تحدید مسؤولیت خود تا میزانی بیش از میزان مقرر در ماده (۶) باشد.
ماده ۴ـ رفتار مانع از تحدید
شخص مسؤول، از حق تحدید مسؤولیت خود برخوردار نخواهد شد، اگر ثابت شود که ضرر و زیان از فعل یا ترک فعل شخصی وی که با قصد ایجاد چنین ضرر و زیانی ارتکاب یافته یا از روی بی احتیاطی یا علم به این که می توانسته است به چنان ضرر و زیانی منتج گردد، ناشی شده باشد.
ماده ۵ ـ دعاوی متقابل
در مواردی که شخصی که محق بر تحدید مسؤولیت به موجب قواعد این کنوانسیون است، دعوایی علیه خواهان داشته باشد که ناشی از همان واقعه باشد، مطالبات مربوط آنها در مقابل یکدیگر تهاتر می شود و مفاد این کنوانسیون تنها نسبت به مازاد ـ اگر وجود داشته باشد ـ اعمال خواهد شد.

فصل دوم ـ حدود مسؤولیت
ماده ۶ ـ حدود عمومی
۱ـ حدود مسؤولیت برای دعاوی ای غیر از موارد مذکور در ماده (۷)، که در هر واقعه معینی ایجاد می شود، به نحو زیر محاسبه خواهد شد:
(الف) در مورد دعاوی از دست دادن جان یا جراحت شخصی:
(۱) ۰۰۰/۳۳۳ واحد محاسبه برای کشتی ای که ظرفیت آن از ۵۰۰ تن بیشتر نباشد.
(۲) برای کشتی ای با ظرفیت بیشتر از آن، مقادیر زیر به اضافه آنچه در بند (۱) ذکر شد:
از ۵۰۱ تا ۰۰۰/۳ تن، ۵۰۰ واحد محاسبه برای هر تن
از ۰۰۱/۳ تا ۰۰۰/۳۰ تن، ۳۳۳ واحد محاسبه برای هر تن
از ۰۰۱/۳۰ تا ۰۰۰/۷۰ تن، ۲۵۰ واحد محاسبه برای هر تن
بیشتر از ۰۰۰/۷۰ تن، ۱۶۷ واحد محاسبه برای هر تن
(ب) در مورد هر دعوای دیگر:
(۱) ۰۰۰/۱۶۷ واحد محاسبه برای کشتی ای که ظرفیت آن از ۵۰۰ تن بیشتر نباشد،
(۲) برای کشتی ای با ظرفیت بیشتر از آن، مقادیر زیر به اضافه آنچه در بند (۱) ذکر شد:
از ۵۰۱ تا ۰۰۰/۳۰ تن، ۱۶۷ واحد محاسبه برای هر تن
از ۰۰۱/۳۰ تا ۰۰۰/۷۰ تن، ۱۲۵ واحد محاسبه برای هر تن؛ و
بیشتر از ۰۰۰/۷۰ تن، ۸۳ واحد محاسبه برای هر تن
۲ـ در مواردی که میزان محاسبه شده طبق جز (الف) بند (۱)، برای پرداخت دعاوی مذکور در آن جز به طور کامل، کافی نباشد مقدار محاسبه شده طبق جز (ب) بند (۱) برای پرداخت مابه التفاوت پرداخت نشده مطالبات به موجب جز (الف) بند (۱) قابل وصول خواهد بود و چنین مابه التفاوت پرداخت نشده ای، از نظر قابلیت تقویمی، با دعاوی مذکور به موجب جز (ب) بند (۱) در یک ردیف قرار می گیرد.
۳ـ با این حال، بدون لطمه به حق دعاوی از دست دادن جان یا جراحات شخصی طبق بند (۲)، یک دولت عضو می تواند در قانون ملی خود مقرر دارد که دعاوی در مورد خسارت به تجهیزات لنگرگاهی، حوضچه و آبراه ها و وسایل کمک ناوبری چنین تقدمی را بر سایر دعاوی به موجب جز (ب) بند (۱) به نحوی که توسط قانون مزبور مقرر می شود، خواهد داشت.
۴ـ حدود مسؤولیت برای هر نجات دهنده ای که از هیچ گونه کشتی عملیات انجام نمی دهـد یا در مورد هر نجات دهنده ای که تنها بر روی کشتی عملیات انجام می دهد یا در مورد آنچه که او خدمات نجات را برای آن انجام می دهد، برمبنای ظرفیت ۱۵۰۰ تن محاسبه خواهد شد.
۵ ـ از نظر این کنوانسیون، ظرفیت کشتی، ظرفیت ناخالص محاسبه شده طبق قواعد اندازه گیری ظرفیت مندرج در ضمیمه (۱) کنوانسیون بین المللی در مورد اندازه­ گیری ظرفیت کشتی ها مصوب ۱۹۶۹ (۱۳۴۸) می باشد.
ماده ۷ـ حد برای دعاوی مسافر
۱ـ در مورد دعاوی ناشی از هر واقعه معین برای از دست دادن جان مسافرین کشتی یا جراحت شخصی آنها، حد مسؤولیت مالک آن کشتی به میزان ۶۶۶/۴۶ واحد محاسبه ضرب در تعداد مسافرینی خواهد بود که کشتی طبق گواهینامه آن مجاز به حمل است، اما این میزان بیش از ۲۵ میلیون واحد محاسبه نخواهد بود.
۲ ـ از نظر این ماده، «دعاوی از دست دادن جان یا ورود جراحات شخصی به مسافرین یک کشـتی» یعـنی هر دعوای اقامه شـده توسط شخص حمل شده در آن کشتی یا از طرف او:
(الف) به موجب قرارداد حمل مسافر، یا
(ب) که با رضایت متصدی حمل، همراه یک وسیله نقلیه یا حیوانات زنده ای است که تحت پوشش قرارداد حمل کالا هستند.
ماده ۸ ـ واحد محاسبه
۱ـ واحد محاسبه مذکور در مواد (۶) و (۷) «حق برداشت ویژه» به گونه تعریف شده توسط صندوق بین المللی پول است. مقادیر مذکور در مواد (۶) و (۷) باید به پول رایج ملی کشوری که در آنجا تحدید مسؤولیت درخواست شده است، براساس ارزش آن پول رایج در تاریخی که صندوق تحدید باید تشکیل شده باشد، پرداخت صورت گرفته باشد، یا تضمینی ارائه شده باشد که به موجب قوانین و مقررات آن کشور معادل چنین پرداختی باشد، تبدیل شود. ارزش پول ملی هر دولت عضوی که عضو صندوق بین المللی پول است، برحسب حق برداشت ویژه، طبق روش ارزیابی مورد استفاده صندوق بین المللی پول که در تاریخ مورد نظر برای عملیات و معاملات آن معمول است، محاسبه خواهد شد. ارزش پول ملی هر دولت عضوی که عضو صندوق بین المللی پول نیست بر حسب حق پرداخت ویژه، طبق روش تعیین شده توسط آن دولت عضو محاسبه خواهد شد.
۲ـ با این حال، آن دولت هایی که عضو صندوق بین المللی پول نیستند و قانون آنها اجازه اعمال مفاد بند (۱) را نمی دهد می توانند در زمان امضا، بدون قید تحدید تعهد در مورد تنفیذ، پذیرش یا تصویب یا در زمان تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق یا در هر زمانی بعد از موارد مزبور، اعلام نمایند که حدود مسؤولیت مقرر در این کنوانسیون که باید در سرزمین های آنها اعمال شود، به ترتیب زیر تعیین خواهد شد:
(الف) در مورد جز (الف) بند (۱) ماده (۶) به میزان زیر:
(۱) ۵ میلیون واحد پولی برای کشتی ای که ظرفیت آن کمتر از ۵۰۰ تن باشد.
(۲) برای کشتی ای با ظرفیت بیشتر از آن، مقادیر زیر به اضافه آنچه در بند (۱) ذکر شد:
از ۵۰۱ تا ۰۰۰/۳ تن، ۵۰۰/۷ واحد پولی برای هر تن
از ۰۰۱/۳ تا ۰۰۰/۳۰ تن، ۰۰۰/۵ واحد پولی برای هر تن
از ۰۰۱/۳۰ تا ۰۰۰/۷۰ تن، ۷۵۰/۳ واحد پولی برای هر تن؛ و
بیشتر از ۰۰۰/۷۰ تن، ۵۰۰/۲ واحد پولی برای هر تن
(ب) در مورد جز (ب) بند (۱) ماده (۶)، به میزان زیر:
(۱) ۲۵ میلیون واحد پولی برای کشتی ای با ظرفیت کمتر از ۵۰۰ تن،
(۲) برای کشتی ای با ظرفیت بیشتر از آن، مقادیر زیر به اضافه آنچه در بند (۱) ذکر شده است:
از ۵۰۱ تا ۰۰۰/۳۰ تن، ۵۰۰/۲ واحد پولی برای هر تن
از ۰۰۱/۳۰ تا ۰۰۰/۷۰ تن، ۸۵۰/۱ واحد پولی؛ برای هر تن؛ و
بیش از ۰۰۰/۷۰ تن، ۲۵۰/۱ واحد پولی برای هر تن
(پ) در مورد بند (۱) ماده (۷)، میزان ۰۰۰/۷۰ واحد پولی ضرب در تعداد مسافرینی که کشتی طبق گواهینامه آن مجاز به حمل است اما بیش از ۳۷۵ میلیون واحد پولی نمی باشد.
بندهای (۲) و (۳) ماده (۶)، به ترتیب در مورد جزهای (الف) و (ب) این بند اعمال می شود.
۳ـ واحد پولی موضوع بند (۲) معادل شصت و پنج و نیم میلی گرم طلا با عیار نهصد در هزار است. تبدیل مقادیر موضوع بند (۲) به پول ملی طبق قانون دولت مربوط انجام خواهد گرفت.
۴ـ محاسبه مذکور در جمله آخر بند (۱) و تبدیل مذکور در بند (۳) به چنان روشی عمل خواهد شد که تا حد امکان در پول رایج دولت عضو، نشانگر همان ارزش واقعی مقادیر مذکور در مواد (۶) و (۷) باشد که در آنجا به واحد محاسبه بیان شده است. دولت های عضو روش محاسبه به موجب بند (۱) یا نتیجه تبدیل مذکور در بند (۳) را حسب مورد، در زمان امضا بدون قید تحدید تعهد در مورد تنفیذ، پذیرش یا تصویب، یا هنگام تسلیم سند موضوع ماده (۱۶) و هر زمان که تغییری در هر یک از آنها رخ دهد، به امین اسناد اطلاع خواهند داد.
ماده ۹ـ جمع دعاوی
۱ـ حدود مسؤولیت تعیین شده طبق ماده (۶) در مورد مجموع همه دعاوی که از هر واقعه معینی ناشی می شود به صورت زیر اعمال خواهد شد:
(الف) علیه شخص یا اشخاص مذکور در بند (۲) ماده (۱) و هر شخصی که برای فعل، مسامحه یا تقصیر او، آن شخص یا اشخاص، مسؤول هستند؛ یا
(ب) علیه مالک کشتی ای که از آن کشتی خدمات نجات ارائه می گردد و نجات دهنده یا نجات دهندگانی که از چنین کشتی ای عملیات انجام می دهند و هر شخصی که برای فعل ، مسامحه یا تقصیر او، آن شخص یا اشخاص، مسؤول هستند.
(پ) علیه نجات دهنده یا نجات دهندگانی که از کشتی عملیات انجام نمی دهند یا کسانی که فقط در کشتی عملیات انجام می دهند یا در رابطه با آنچه که نسبت به آن، خدمات نجات انجام گرفته و هر شخصی که برای فعل، مسامحه یا تقصیر او، آن شخص یا اشخاص، مسؤول هستند.
۲ـ حدود مسؤولیت معین شده طبق ماده (۷)، در مورد مجموع تمام دعاوی موضوع آن ماده که ممکن است در هر واقعه معینی ایجاد شده باشد علیه شخص یا اشخاص مذکور در بند (۲) ماده (۱) در رابطه با کشتی موضوع ماده (۷) و هر شخصی که برای فعل، مسامحه یا تقصیر او، آن شخص یا اشخاص، مسؤول هستند، اعمال خواهد شد.
ماده ۱۰ـ تحدید مسؤولیت بدون تشکیل صندوق تحدید
۱ـ به رغم تشکیل نشدن صندوق تحدید به نحو مذکور در ماده (۱۱)، تحدید مسؤولیت می تواند مورد استناد قرار گیرد. با این حال، یک دولت عضو می تواند در قانون ملی خود مقرر دارد که وقتی دعوایی در دادگاه های آن برای اجرای مطالبه مشمول تحدید اقامه می شود، شخص مسؤول تنها در صورتی می تواند به حق تحدید مسؤولیت استناد کند که صندوق تحدید طبق مفاد این کنوانسیون تشکیل شده باشد یا در زمان استناد به حق تحدید مسؤولیت، ایجاد شود.
۲ـ اگر تحدید مسؤولیت بدون ایجاد صندوق تحدید مورد استناد قرار گیرد، مفاد ماده (۱۲) به همین نسبت اعمال خواهد شد.
۳ـ تشریفات اجرایی ناشی از قواعد این ماده طبق قانون ملی دولت عضوی که دعوا در آنجا اقامه شده است، تعیین خواهد شد.

فصل سوم ـ صندوق تحدید
ماده ۱۱ـ ایجاد صندوق
۱ـ هر شخصی که مسؤولیت او مورد ادعاست می تواند در رابطه با دعاوی مشمول تحدید، صندوقی نزد دادگاه یا مرجع صالح دیگر در هر دولت عضوی که در آنجا جریان رسیدگی برقرار گردیده است، ایجاد کند. صندوق به مبلغ مقادیر مذکور در مواد (۶) و (۷) به همراه هزینه های مالی آن ـ آن گونه که در مورد دعاوی ای که شخص مزبور برای آنها ممکن است مسؤول باشد قابل اعمال است ـ از تاریخ وقوع حادثه منجر به مسؤولیت تا تاریخ ایجاد صندوق، ایجاد خواهد شد. هر صندوقی که به این شکل ایجاد شده است، تنها برای پرداخت در دعاوی ای که در خصوص آنها، تحدید مسؤولیت می تواند مورد استناد قرار گیرد، قابل مراجعه خواهد بود.
۲ـ صندوق می تواند از طریق تودیع مبلغ معین، یا ارائه تضمین قابل قبول به موجب قوانین و مقررات دولت عضوی که صندوق در آنجا ایجاد شده است و از سوی دادگاه یا دیگر مقام صالح کافی محسوب شده است، تشکیل شود.
۳ـ صندوقی که توسط یکی از اشخاص مذکور در جزهای (الف)، (ب) یا (پ) بند (۱) یا بند (۲) ماده (۹) یا بیمه گر او ایجاد شده است، چنین تلقی خواهد شد که به ترتیب توسط تمام اشخاص مذکور در جزهای (الف)، (ب) یا (پ) بند (۱) یا بند (۲)، ایجاد شده است.
ماده ۱۲ـ توزیع وجه صندوق
۱ـ وجه صندوق، با رعایت مفاد بندهای (۱)، (۲) و (۳) ماده (۶) و ماده (۷) بین خواهان ها به نسبت سهم دعاوی اثبات شده آنها علیه صندوق، توزیع خواهد شد.
۲ ـ اگر پیش از توزیع وجه صندوق، شخص مسؤول یا بیمه گر او، دعوی علیه صندوق را حل و فصل نماید. چنین شخصی از طریق جانشینی، حقوقی را که شخصی که بدین شکل خسارت او جبران شده است می توانسته به موجب این کنوانسیون بهره مند شود، تا میزانی که پرداخت کرده است، به دست خواهد آورد.
۳ـ حق جانشینی مقرر در بند (۲) تنها تا حدودی که جانشینی مزبور به موجب قانون ملی حاکم تجویز شده است می تواند توسط اشخاصی غیر از اشخاص فوق الذکر در مورد هر میزان غرامتی که آنها ممکن است پرداخت کرده باشند، نیز اعمال شود.
۴ـ در صورتی که شخص مسؤول یا هر شخص دیگری اثبات کند که او در تاریخی مؤخر مجبور به پرداخت تمام یا بخشی از چنین میزانی از غرامت ـ که در رابطه با آن چنین شخصی می توانسته حق جانشینی را در اجرای بندهای (۲) و (۳) به دست آورد اما غرامت قبل از تقسیم وجه صندوق پرداخت شده بوده است ـ خواهد بود، دادگاه یا مرجع صالح دیگر کشوری که صندوق در آنجا ایجاد شده است می تواند دستور دهد که به طور موقت مبلغی کافی کنار گذاشته شود تا چنین شخصی را قادر سازد در آن تاریخ مؤخر دعوی خود را علیه صندوق به اجرا گذارد.
ماده ۱۳ـ ممنوعیت سایر اقدامات
۱ـ در مواردی که صندوق تحدیدی طبق ماده (۱۱) تشکیل شده است، هر شخصی که دعوایی را علیه صندوق مطرح کرده باشد، از اعمال هر حقی در رابطه با چنین دعوایی علیه سایر دارایی های شخصی که صندوق توسط او یا از طرف او تشکیل شده است، ممنوع خواهد شد.
۲ـ پس از این که صندوق تحدیدی طبق ماده (۱۱) ایجاد شد، هر کشتی یا سایر اموال متعلق به شخصی که از طرف او صندوق تشکیل شده است، در قلمرو تحت صلاحیت دولت عضوی که دعوایی علیه صندوق ممکن است در آن طرح شود، توقیف یا ضبط شده باشد یا هر تضمینی داده شده باشد، ممکن است به موجب حکم دادگاه یا مقام صالح دیگر دولت مزبور آزاد شود. با این حال، آزادسازی مزبور همواره در صورتی مورد حکم قرار می گیرد که صندوق تحدید در یکی از محل های زیر ایجاد شده باشد:
(الف) در بندری که واقعه رخ داده است، یا اگر واقعه در خارج از بندر رخ داده است، در اولین بندر ورود پس از واقعه؛ یا
(ب) در مورد دعاوی از دست دادن جان یا ورود جراحات شخصی، در بندر محل پیاده شدن؛ یا
(پ) در مورد خسارت به کالا؛ در بندر تخلیه؛ یا
(ت) در کشوری که توقیف انجام شده است.
۳ـ قواعد بندهای (۱) و (۲) تنها درصورتی اعمال خواهد شد که خواهان بتواند دعوایی را علیه صندوق تحدید نزد دادگاه اداره کننده آن صندوق اقامه کند و وجه صندوق عملاً قابل دسترس و بدون مانع در مورد آن دعوا قابل انتقال باشد.
ماده ۱۴ـ قانون حاکم
با رعایت مفاد این فصل قانون دولت عضوی که صندوق در آن ایجاد شده است حاکم بر قواعد مرتبط با ایجاد صندوق تحدید و توزیع وجه آن و تمامی آیین های کاری مرتبط با آن خواهد بود.

فصل چهارم
ماده ۱۵ـ حیطه شمول
۱ـ این کنوانسیون هنگامی که هر شخص موضوع ماده (۱) در پی تحدید مسؤولیت خود نزد دادگاه یک دولت عضو یا در پی تحصیل آزادسازی کشتی یا مال دیگر یا رفع اثر از هر گونه تضمین ارائه شده در قلمرو صلاحیت چنین دولتی است، اعمال خواهد شد. با این حال، هر دولت عضوی می تواند هر شخص موضوع ماده (۱) را که در زمان استناد به قواعد این کنوانسیون نزد دادگاه های آن دولت، محل اقامت دائمی وی در دولتی عضو نیست، یا محل اصلی فعالیت تجاری او در دولت عضو نیست یا هر کشتی ای که در رابطه با آن، حق تحدید مسؤولیت مورد استناد قرار می گیرد یا آزادسازی آن درخواست می شود و در زمان مشخص شده در بالا پرچم آن دولت عضو را برمی افرازد، کلاً یا جزئاً از اعمال این کنوانسیون مستثنا نماید.
۲ـ یک دولت عضو می تواند از طریق مقررات خاص در قانون ملی، نظام تحدید مسؤولیتی را تنظیم نماید که در مورد شناورهایی که دارای شرایط زیر باشند اعمال شود:
(الف) طبق قانون آن دولت، کشتی هایی که برای دریانوردی در آبراه های درون سرزمینی درنظر گرفته شده اند؛
(ب) کشتی های کمتر از ۳۰۰ تن
دولت عضوی که از گزینه مقرر در این بند استفاده می کند، امین اسناد را از حدود مسؤولیت تصویب شده در قوانین و مقررات ملی خود یا این موضوع که حدودی وجود ندارد، آگاه خواهد نمود.
۳ـ یک دولت عضو می تواند از طریق مقررات خاص در قوانین ملی، نظام تحدید مسؤولیتی را تنظیم نماید که در مورد دعاوی ناشی از مواردی اعمال شود که آن موارد به هیچ وجه منافع اشخاص تبعه دولت های عضو دیگر را دربرنمی گیرد.
۴ـ دادگاه های یک دولت عضو در موارد زیر، این کنوانسیون را در مورد کشتی هایی که برای حفاری ساخته یا سازگار شده، یا مشغول حفاری هستند، اعمال نخواهند نمود:
(الف) اگر آن دولت به موجب قوانین و مقررات ملی خود حد بالاتری از مسؤولیت نسبت به آنچه به نحو دیگر در ماده (۶) مقرر شده است، تعیین نموده باشد.
(ب) اگر آن دولت، عضو یک کنوانسیون بین المللی شده باشد که نظام مسؤولیت در مورد چنین کشتی هایی را تنظیم می کند.
در خصوص موردی که جز (الف) نسبت به آن اعمال می شود آن دولت عضو، طبق آن امین اسناد را مطلع خواهد نمود.
۵ ـ این کنوانسیون در موارد زیر اعمال نخواهد شد:
(الف) وسایل نقلیه ای که بر روی بالشتک های بادی حرکت می کنند.
(ب) سکوهای شناور ساخته شده به منظور اکتشاف یا استخراج منابع طبیعی بستر یا زیربستر دریا

فصل پنجم ـ مقررات نهایی
ماده ۱۶ـ امضا، تصویب و الحاق
۱ـ این کنوانسیون از ۱ فوریه ۱۹۷۷ (۱۲/۱۱/۱۳۵۵) تا ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷ (۱۰/۱۰/۱۳۵۶) در مقر سازمان مشورتی دریایی بین دولتی (که از این پس «سازمان» نامیده می شود) برای امضا توسط تمام دولت ها و پس از آن برای الحاق مفتوح خواهد بود.
۲ـ کلیه دولت ها می توانند به وسیله یکی از راه های زیر عضو به این کنوانسیون شوند:
(الف) امضا بدون قید تحدید تعهد در مورد تنفیذ، پذیرش یا تصویب؛ یا
(ب) امضا منوط به تنفیذ، پذیرش یا تصویب و متعاقب آن تنفیذ، پذیرش یا تصویب؛ یا
(پ) الحاق
۳ـ تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق با تودیع سندی رسمی دال بر این امر، نزد دبیرکل سازمان (که از این پس «دبیرکل» نامیده می شود) نافذ خواهد شد.
ماده ۱۷ـ لازم الاجرا شدن
۱ـ این کنوانسیون در اولین روز ماه متعاقب یک سال پس از تاریخی که در آن تاریخ، دوازده دولت آن را بدون قید تحدید تعهد در مورد تنفیذ، پذیرش یا تصویب امضا کرده باشند یا اسناد لازم برای تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق را تودیع کرده باشند، لازم الاجرا خواهد شد.
۲ـ برای دولتی که پس از تحقق شرایط لازم الاجرا شدن کنوانسیون اما قبل از تاریخ لازم الاجرا شدن آن، سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق به این کنوانسیون را تودیع می کند ، یا بدون قید تحدید تعهد در مورد تنفیذ، پذیرش یا تصویب آن را امضا می کند، تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق یا امضا بدون قید تحدید تعهد در مورد تنفیذ، پذیرش یا تصویب، در تاریخ لازم الاجرا شدن کنوانسیون یا در اولین روز ماه پس از نودمین روز پس از تاریخ امضا یا تودیع سند، تاریخ هر کدام مؤخر باشد، نافذ خواهد شد.
۳ـ برای هر دولتی که متعاقباً عضو این کنوانسیون می شود، کنوانسیون در اولین روز ماه پس از انقضای نود روز بعد از تاریخی که چنین دولتی سند خود را تودیع می کند، لازم الاجرا خواهد شد.
۴ـ در مورد روابط بین دولت هایی که این کنوانسیون را تنفیذ می کنند، می پذیرند یا تصویب می کنند یا به آن ملحق می شوند، این کنوانسیون جایگزین و ملغی کننده کنوانسیون بین المللی مربوط به تحدید مسؤولیت مالکان کشتی های دریاپیما، تصویب شده در بروکسل در تاریخ ۱۰ اکتبر ۱۹۵۷ (۱۸/۷/۱۳۳۶) و کنوانسیون بین المللی یکسان سازی قواعد خاص مربوط به تحدید مسؤولیت مالکان شناورهای دریاپیما، امضا شده در بروکسل در تاریخ ۲۵/۸/۱۹۲۴ (۳/۶/۱۳۰۳) می باشد.
ماده ۱۸ـ قیود تحدید تعهد
۱ـ هر دولتی در زمان امضا، تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق می تواند در مورد حق استـثنا نمودن اعمال جزهای (ت) و (ث) بند (۱) مـاده (۲)، قید تحدید تعهد در نظر بگیرد. هیچ گونه قید تحدید تعهد دیگری نسبت به مقررات ماهوی این کنوانسیون مجاز نخواهد بود.
۲ـ قیود تحدید در نظر گرفته شده به هنگام امضا، منوط به تصدیق در زمان تنفیذ، پذیرش یا تصویب می باشد.
۳ـ هر دولتی که قید تحدید تعهدی نسبت به این کنوانسیون در نظر گرفته است می تواند در هر زمانی به وسیله اطلاعیه ای خطاب به دبیرکل از آن صرف نظر نماید. چنین صرف نظری در تاریخی که اطلاعیه دریافت شده است، نافذ خواهد شد. اگر اطلاعیه حاکی از این باشد که صرف نظر از قید تحدید تعهد در تاریخ معین شده در اطلاعیه نافذ می شود و چنین تاریخی دیرتر از تاریخ دریافت اطلاعیه توسط دبیرکل باشد، صرف نظر کردن در چنین تاریخ مؤخری نافذ خواهد شد.
ماده ۱۹ـ فسخ عضویت
۱ـ یک دولت عضو می تواند در هر زمانی بعد از یک سال از تاریخی که کنوانسیون برای آن دولت لازم الاجرا شده است، عضویت خود را در کنوانسیون فسخ نماید.
۲ـ فسخ عضویت با تودیع سندی نزد دبیرکل نافذ خواهد شد.
۳ـ فسخ عضویت در اولین روز ماه بعد از سپری شدن یک سال از تاریخ تودیع سند، یا بعد از دوره طولانی تری که ممکن است در سند ذکر شده باشد، نافذ خواهد شد.
ماده ۲۰ـ بازنگری و اصلاح
۱ ـ فراهمایی (کنفرانسی) به منظور بازنگری یا اصلاح این کنوانسیون می تواند به وسیله سازمان برگزار شود.
۲ـ سازمان، فراهمایی دولت های عضو این کنوانسیون برای بازنگری یا اصلاح آن را بنا به درخواست حداقل یک سوم دولت های عضو تشکیل خواهد داد.
۳ـ بعد از تاریخ لازم الاجرا شدن اصلاحیه این کنوانسیون، هر سندی که جهت تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق تودیع شود، چنین فرض می شود که در مورد کنوانسیون اصلاح شده اعمال خواهد شد، مگر این که خلاف آن در سند تصریح شود.
ماده ۲۱ـ بازنگری مقادیر تحدید و واحد محاسبه یا واحد پولی
۱ـ با وجود مفاد ماده (۲۰)، سازمان می تواند فراهمایی را تنها به منظور تغییر مقادیر مشخص شده در مواد (۶) و (۷) و بند (۲) ماده (۸) یا جایگزین کردن واحدهای دیگری با یک یا هر دو واحد تعریف شده در بندهای (۱) و (۲) ماده (۸) طبق بندهای (۲) و (۳) این ماده برگزار نماید. تغییر مقادیر تنها زمانی انجام خواهد شد که ارزش مقادیر مزبور به میزان قابل ملاحظه ای تغییر کرده باشد.
۲ـ سازمان، فراهمایی مزبور را حسب درخواست حداقل یک چهارم دولت های عضو برگزار خواهد کرد.
۳ـ تصمیم به تغییر مقادیر یا جایگزینی واحدها با واحدهای دیگر به­ وسیله اکثریت دو سوم دولت های عضو حاضر و رأی دهنده در فراهمایی مزبور اتخاذ خواهد شد.
۴ـ هر دولتی که سند خود مبنی بر تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق به کنوانسیون را بعد از لازم الاجرا شدن اصلاحیه تودیع کند، کنوانسیون اصلاح شده را اعمال خواهد کرد.
ماده ۲۲ـ تودیع
۱ـ این کنوانسیون نزد دبیرکل تودیع خواهد شد.
۲ـ دبیر کل باید:
(الف) نسخه های مصدق این کنوانسیون را به تمام دولت هایی که به حضور در فراهمایی تحدید مسؤولیت دعاوی دریایی دعوت شده بودند و به هر دولت دیگری که به این کنوانسیون ملحق شده است ارسال نماید.
(ب) به تمام دولت هایی که این کنوانسیون را امضا کرده اند یا به آن ملحق شده اند، موارد زیر را اطلاع دهد:
(۱) هر امضای جدید و هر تودیع سند و هر قید تحدید تعهد در نظر گرفته شده نسبت به آن به همراه تاریخ این موارد
(۲) تاریخ لازم الاجرا شدن این کنوانسیون یا هر اصلاحیه آن
(۳) هر فسخ عضویت در این کنوانسیون و تاریخی که فسخ عضویت نافذ می گردد.
(۴) هر اصلاحیه مصوب طبق مواد (۲۰) یا (۲۱)
(۵) هر مکاتبه صادر شده به موجب هر یک از مواد این کنوانسیون
۳ـ به محض لازم الاجرا شدن این کنوانسیون یک نسخه اصل تأیید شده آن، توسط دبیرکل به دبیرخانه سازمان ملل متحد به منظور ثبت و انتشار طبق ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد ارسال خواهد شد.
ماده ۲۳ـ زبان­ ها
این کنوانسیون در یک نسخه اصلی واحد به زبان­ های انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی که همه متون از اعتبار یکسان برخوردارند تدوین شده است.
این کنوانسیون در لندن به تاریخ نوزدهمین روز نوامبر یکهزار و نهصد و هفتاد و شش (بیست و هشتم آبان یکهزار و سیصد و پنجاه و پنج) تنظیم شد.
در تأیید مراتب فوق، امضاکنندگان زیر که به طور مقتضی بدین منظور مجاز شده اند، این کنوانسیون را امضا نموده اند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و دو تبصره منضم به متن کنوانسیون شامل مقدمه و بیست و سه ماده در جلسه علنی روز دوشنبه مورخ پنجم خرداد ماه یکهزار و سیصد و نود و سه مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۴/۴/۱۳۹۳ به تأیید شورای نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی